Het begin

Ik weet niet wie dit zal lezen en of iemand dit uberhaupt ooit zal lezen. Op dit moment voelt mijn leven als een puinhoop. Ik heb al vaker een poging gedaan tot het beginnen van een dagboek om de dingen 'van me af te schrijven'. Allemaal zonder goed gevolg ben ik bang. Dus wederom een poging. Ik zal bij het begin beginnen.

Ik ben een kind van gescheiden ouders. Mijn moeder is getrouwd met mijn biologische vader toen ze 19 was. Omdat ze vroeger thuis streng opgevoed is zag ze de relatie met mijn vader als een uitlaatklep denk ik. Zij verlangde naar spanning en vrijheid en hij zorgde daarvoor. Toen mijn vader een baan kon krijgen op een kazerne in Flevoland heeft hij haar de keuze gegeven: meegaan of achterblijven zonder hem. Dus is mijn moeder thuis ontvlucht en met mijn vader meegegaan.
In december 1985 zijn ze uiteindelijk getrouwd. Mama wist al sinds haar 14e dat ze 4 kinderen wilde, papa wilde geen kinderen. Na vele ruzie's over vanalles en nog wat en wat problemen met het zwanger raken is uiteindelijk in april 1992 mijn broer Jeffrey geboren. Ondanks dat papa geen kinderwens had was hij wel blij met zijn jongen. Ook opa Erens was blij met zijn kleinzoon. Eindelijk een stamhouder! Iets meer dan een jaar later, in juni 1993, ben ik geboren. Of ze daar even blij mee waren weet ik niet. Wel weet ik dat toen inmiddels de ellende begonnen was.
Toen mama zes maanden zwanger was van mij is mijn vader vreemdgegaan. Of althans, dat denkt ze. Ze waren op het huwelijksfeest van hun buren en mama is vroeg naar huis gegaan omdat ze last had van haar rug door de zwangerschap. Toen de buren om 1 uur thuis kwamen was mijn vader nog spoorloos. Dit ondanks dat de buren als laatste vertrokken waren. Enkele dagen later kwam de buurvrouw met haar zus om mama te vertellen dat een vriendin opgeschept had over de man die ze op het huwelijksfeest opgepikt had.
Maar goed, drie maanden later was ik er dus. Maar een jaar daarna is het helemaal fout gegaan. Dat was op onze laatste familievakantie in de zomer van 1994. Mama wilde met Jeffrey en mij op verjaardag bij haar zus maar daar was mijn vader het niet mee eens. Er is toen iets vreselijks gebeurt tussen hun. En iedere keer als ik dit verhaal vertel dan vertel ik daar ook bij wat er gebeurd is. Maar wat doet het er eigenlijk toe?

Het gaat om mij en ik blijf meer dan regelmatig in de ellende van mijn ouders hangen. Oke, even opnieuw. Hoi ik ben Jessica. Ik woon bij mijn moeder en mijn stiefvader die ik papa noem omdat hij al bij ons is vanaf ik anderhalf was. Ik heb ook nog een vader. Die woont echter wel 130 km van mij vandaan. Ik heb een oudere broer die dezelfde vader heeft als ik heb en een jonger broertje en zusje die beiden kinderen zijn van mijn stiefvader. In het verleden is er veel drama geweest en helaas is er dat nog steeds. Op dit moment volg ik een HBO opleiding en heb ik een bijbaan bij de Ikea. De laatste tijd ging mijn leven best voorspoedig. Dat dacht ik in ieder geval. Over tweeënhalve maand vertrek ik voor 4 maanden naar Milaan. Ik ga daar mijn minor volgen. 4 maanden van huis, helemaal alleen. Ik vind het reuze spannend. Ik weet niet of ik juist hartstikke heimwee ga krijgen of dat ik me zo goed voel daar dat ik naderhand helemaal uit mijn doen raak als ik weer thuis kom wonen.

Op dit moment wacht ik op een reactie van de universiteit in milaan. Ik hoop echt dat ze mijn aanmelding goedkeuren. Daarnaast wacht ik nog op de uitslag van 5 tentamens. Als ik op miraculeuze wijze allemaal gehaald heb dan valt er zo'n enorme last van mijn schouders!

Na de problemen die ik de laatste jaren heb gehad in de relatie met mijn vader, gaat het tussen hem en mij op dit moment goed. De relatie tussen mijn en mijn moeder is echter achteruitgegaan. Op dit moment zit mijn moeder thuis van het werk door problemen met haar rug en een burnout. En het lijkt wel alsof ze niet alleen haar onvrede op mij botviert maar dat ik die onvrede ook nog eens regelmatig overneem.
Inmiddels weeg ik ruim over de negentig kilo en ik ben daar niet blij mee. Echter lijkt het wel hoe meer ik mijn best doe er vanaf te komen, hoe meer kilo's eraan komen..
Verder, volgende maand wordt ik geopereerd aan mijn neus. Ik heb vrij snel ja gezegd tegen de operatie maar ik begin het nu wel erg spannend te vinden.

En nu begin ik alleen maar nutteloze feiten te vertellen. Ik denk dat ik het hier maar bij moet houden voor vandaag. Misschien nog wat opruimen op mijn kamer. Er is namelijk ooit tegen me gezegd: "opruimen in je huis is ook opruimen in je hoofd". Nog zo'n nutteloos feit, ik ruim op. Veel!

Waarschijnlijk volg je op dit moment niks meer van mij en mijn verhaal. Sorry daarvoor! Ik hoop in mijn volgende post meer duidelijk te zijn! Eerst maar even wat opruimen

Fijne avond dus nog en tot de volgende!!