Gedichtje.
daar ga je
ik kijk je na,
voor zover ik door mijn tranen kijken kan
zoveel mensen die zich om mij heen dringen
maar toch sta ik naar mijn gevoel alleen
pijnscheuten van binnen, in één keer raak
niet alleen door je mooie lippen die mij niet terug kussen
of je koude armen die zich niet om mij heen kunnen slaan
ik tuur in ‘t duister, gekweld door het moment
ik tast naar jou, maar vind je niet
ik val en niemand die me vangen kan
mijn ziel ontglipt ze, mijn geest valt door
en het enige wat zij vasthouden
is het omhulsel van een vrouw
dat haar leven lang gevochten heeft
voor dat wat zij ter wereld heeft gebracht
dat alles gegeven heeft voor het kind dat haar net is afgenomen
tranen
verdriet
ver boven ons, geluk
vreugde
samen vonden zij het licht
twee overlijdensberichten in de krant
op dezelfde datum gedateerd
geen idee waarom ik dit geschreven heb
het omschrijft verder niets van mezelf, wat normaal
wel het geval is bij wat ik schrijf.
dit rolde zomaar uit m'n vingers.
raar maar de moeite waard om op te slaan
kyaar, vrouw, 34 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende