even wat schade inhalen

Eigenlijk wel grappig want ik had het er gisteren nog over met mijn ex dat sinds ik hier woon ik meer tijd heb als ooit, meer rust en ruimte en zo en ik dan zelf opmerk dat ik gewoon hier niet aan toe kom om te schrijven. dus weer even een kort overzichtje. wij zijn sinds vorig jaar vrienden van het fort in ons dorp, zowel als donateur als ook vrijwilliger voor werk rond het fort. Nu was dat vorige week of is dat in tussen al weer 2 weken terug. hoe dan ook, met een man of 25 daar gaan bosmaaien, onkruid uit de muren plukken en met de kettingzaag aan de slag. Volgende keer doen we dat anders want het was een ongeorganiseerde bende en zij die het sinds dit jaar rund gaf mij daar gelijk in dus dat spreken we nog door. Ik merkte gelijk een mooi verschil ten opzichte van de popstichting. daar vrijwilliger zijn betekende 4 dagen keihard werken op en om het terrein voor een gebakken eitje met ham en een bbq na. Hier nu de 2de x vrijwilliger in ons dorp, een keer voor de gemeente en nu voor het fort en je hebt na een halve morgen een hoop bedankjes al versta ik meer als de helft er nog niet van en een 5 gangen lunch in het restaurant beneden. Normaal maken ze dat zelf maar de kokkin heeft net een operatie achter de rug anders was het nog iets luxer geweest. zo een 5 gangen lunch houdt in dat je in de avond nog geen honger hebt. en een sfeer die ongewoon is. Zo en zo de communicatie die in het frengels is werk deels, alexis spreekt zo en zo engels en wij als fotomaakmensen kunnen het daarom wel vinden met elkaar. Degene die de trust runt spreekt wat engels en is een man op leeftijd die dit naast zijn werk erbij doet. even voor een beeld, hij is 83 jaar werkt ongeveer 20 uur per week aan de stichting / trust en runt daarnaast een b & B met zijn vrouw en heeft 2 gite woningen. dus petje af. Deze week kon ook een diepte punt, we moesten onze oudste kat in laten slapen, na 15 jaar was hij op . een kleine vondst die ik hier deed zonder metaaldetector maakte mijn week wel weer goed, een franc uit 1945 en 10 centime uit 1869, dus nu ff uitvogelen van wie die akkers zijn en er met de pieper over heen. verder gaan we ons gangetje hier.


Mood: adhd vrolijk

Music: shipping out to boston the dropkick murphys