even meenemen naar het heden.

Jullie hebben lang moeten wachten op dit vervolg.

Een fijne vakantie voor mij heeft het voor jullie even opgehouden.

Voordat ik verder ga met mijn verhaal wil ik jullie meenemen naar het nu, hoe ik me nu voel.

Ik leek tot rust te komen nu ik hem niet dagelijks zag. Kwam weer tot mezelf. Maakte me niet meer druk over hoe gelukkig hij nu wel niet is.
Waarom leek ik hem op de vakantie een beetje te vergeten en nu ik weer terug ben gaat het weer helemaal verkeerd.

Ik kom terug en bijt me meteen in hem vast. Dat hij net met zijn blote borst door de tuin liep met zijn schepnet om de spulletjes uit het zwembad te vissen helpt niet mee.

Loslaten is hier dus een probleem. Gisteren keek ik B. jones dairy's. Ze probeerde niet meer te fantaseren over die ene man. Haar probleem, het was haar baas. Ik voelde me ineens even verbonden met een gespeeld karakter. Alleen gaat het hier niet om mijn baas maar om mijn buurman. Samen willen we loslaten maar het gaat niet omdat we hem dagelijk zien.

Zij koos later alleen voor een nieuwe baan. Een nieuw huis is voor mij nu nog geen optie.

Voor wie dit leest leest... tips zijn welkom.

Ik kan het niet loslaten dat ik stil sta en hij gevoelloos doorloopt en überhaupt niet 1 keer meer omkijkt naar mij. Voel me down. En ik kan het maar niet begrijpen.

Misschien ben ik overgevoelig. Een dramaqueen. Misschien snappen mensen me toch wel. Hoe dan ook het is ook best eng om je gevoelens neer te zetten. Tenslotte heeft iedereen een mening.

Liefde , jaloezie en loslaten is heel ingewikkeld. Althans voor mij.

Jullie snappen natuurlijk nog niet het hele verhaal. Want ik heb nog niet alles vertelt.
Dat verhaal zal ik gauw hervatten.

Ik schrijf al een hele tijd een dagboek. Alleen dat dagboek zegt niks terug.
Nu ik dit heb gevonden is er een kans dat de mensen die dit lezen me wat toezeggen.

Het is eng... maar kan ook heel leerzaam zijn. Een andere kijk. Een andere mening. Tenslotte is alles wat ik opschrijf uit mijn hoofd. Zoals ik het heb beleeft.

Natuurlijk schrijf ik hier met feiten. Schrijf ik zoals het is gebeurt. Maar ik kan niet zeggen hoe hij zich voelt. Ik gok of Let op zijn lichaamstaal. Maar speculeren blijft het totdat hij zegt hoe hij zich voelt of voelde.

Ik vraag jullie mee te lezen en me eventueel iets toe willen schrijven over jullie mening. Wie weet kan 1 van jullie mij de ogen doen open maken.

Bedankt voor nu.

Ik beloof, ik zal gauw mijn verhaal hervatten.

Liefs frubbel