eindelijk vrijheid

6 jaar geleden werd ik voor de eerste keer uit huis geplaatst.
ik heb zo lang gewacht op het moment dat ik 18 zou worden en eindelijk *vrij* zou zijn.
nu een aantal maanden voor mijn 18e verjaardag heb ik eindelijk toestemming gekregen om bij mijn vriend te gaan wonen. wat ik nooit had verwacht en eigenlijk was dat ook helemaal niet mijn planning .
we zijn nu bijna 5 jaar samen en voor mij is het nu amper nog vol te houden hier in deze instelling
ik verlang zo naar een thuis en een familie iets wat ik nooit echt gekent heb ik heb wel een hele lieve moeder en zussen maar het voelt alsof ik niet bij hun hoor.
toen ik laatst bij mijn vriend thuis was en met zijn moeder sprak over hoe lastig het voor mij is om nog me best te doen hier en niet gewoon alles te verpesten ze vroeg me toen gelijk of ik daar zou willen komen wonen.
dus nog 6 weken te gaan de allerlaatste 6 weken in een instelling.
nooit verwacht dat ik ooit nog zoveel geluk zou hebben. mensen die zoveel voor mij over hebben en mij zoveel liefde geven. Van jongs af aan heb ik geleerd om voor andere te zorgen en anderen te moeten beschermen met alles wat ik heb ander mans pijn op te vangen en nu zijn er mensen die dat voor mij doen wat ik moeilijk vind want dat ben ik niet gewent en het is zo fijn maar ook zo angstaanjagend
maar nog heel even en dan ben ik vrij,
eindelijk vrij