Egoist?
Ik vraag me nu wel af, ben ik egoistisch bezig of is het logisch dat ik me zo voel?
Laten we ermee beginnen dat ik slecht tegen veranderingen kan.
Als ik niet weet waar ik aan toe ben raak ik soms in paniek.
Met dat in je achterhoofd mag je de volgende situatie lezen en dan uitleggen of je mij egoistisch vindt of niet.
Ik heb een hele lieve vriend, alleen zijn moeder is een probleem.
Ze is met de kerstdagen gigantisch tegen mij uitgevallen, alleen omdat ik een kadootje meegenomen had.
Het was immers kerst.
Nou goed, ik voelde me dus niet meer welkom, ben na al het geschreeuw en gescheld aangehoord te hebben maar naar huis gegaan.
Het ging daarna ook helemaal niet meer tussen mijn vriend en haar.
Hij overwoog om bij ons in te trekken, mijn ouders vonden dat wel oke.
Dat was dus verandering nummer 1, en net toen ik me er helemaal op voorbereid had besloot hij toch bij z'n moeder te blijven.
En dat was alweer verandering nummer 2.
Ik moest me weer helemaal omschakelen, van het wel bij ons komen naar het toch niet bij ons komen.
Een maand later gebeurde ditzelfde weer, weer 2x omschakelen.
Heb aangegeven aan mijn vriend dat ik hier veel moeite mee heb, en dat snapte hij opzich wel.
Nu is begin deze week de bom helemaal gebarsten, we zijn op gesprek bij zijn moeder geweest.
Het was onze schuld dat hij gezakt was, ze verwijt mij dat ik na de kerst geen contact heb gezocht, ze verwijt mij dat ik op de dag dat hij gezakt was niet bij hem was, ze verwijt mij eigenlijk alles.
Maar, het is toch zo dat zij degene is die mij daar heeft "weggejaagd", die mij me niet welkom heeft laten voelen in haar huis?
Wie is het dan te verwijten dat we niet eerder contact hebben gehad..
Uit dat gesprek is gekomen dat mijn vriend toch bij ons zou komen, zo is hij maandagavond bij ons ingetrokken.
Vandaag is hij weer naar zijn moeder gegaan, en nu is er weer sprake van dat hij toch terug gaat.
Dat wordt dan al de 6e grote verandering voor mij in nog geen half jaar tijd.
Mag ik een grens trekken, in de zin van, je mag best terug naar je moeder, en het zal tussen ons hetzelfde blijven, maar bij ons intrekken zit er daarna niet meer in?
Mag ik in dit opzicht wel een beetje aan mezelf denken? Hij is toch degene die in de moeilijkste situatie zit.
Ik voel me net een jojo.
Laten we ermee beginnen dat ik slecht tegen veranderingen kan.
Als ik niet weet waar ik aan toe ben raak ik soms in paniek.
Met dat in je achterhoofd mag je de volgende situatie lezen en dan uitleggen of je mij egoistisch vindt of niet.
Ik heb een hele lieve vriend, alleen zijn moeder is een probleem.
Ze is met de kerstdagen gigantisch tegen mij uitgevallen, alleen omdat ik een kadootje meegenomen had.
Het was immers kerst.
Nou goed, ik voelde me dus niet meer welkom, ben na al het geschreeuw en gescheld aangehoord te hebben maar naar huis gegaan.
Het ging daarna ook helemaal niet meer tussen mijn vriend en haar.
Hij overwoog om bij ons in te trekken, mijn ouders vonden dat wel oke.
Dat was dus verandering nummer 1, en net toen ik me er helemaal op voorbereid had besloot hij toch bij z'n moeder te blijven.
En dat was alweer verandering nummer 2.
Ik moest me weer helemaal omschakelen, van het wel bij ons komen naar het toch niet bij ons komen.
Een maand later gebeurde ditzelfde weer, weer 2x omschakelen.
Heb aangegeven aan mijn vriend dat ik hier veel moeite mee heb, en dat snapte hij opzich wel.
Nu is begin deze week de bom helemaal gebarsten, we zijn op gesprek bij zijn moeder geweest.
Het was onze schuld dat hij gezakt was, ze verwijt mij dat ik na de kerst geen contact heb gezocht, ze verwijt mij dat ik op de dag dat hij gezakt was niet bij hem was, ze verwijt mij eigenlijk alles.
Maar, het is toch zo dat zij degene is die mij daar heeft "weggejaagd", die mij me niet welkom heeft laten voelen in haar huis?
Wie is het dan te verwijten dat we niet eerder contact hebben gehad..
Uit dat gesprek is gekomen dat mijn vriend toch bij ons zou komen, zo is hij maandagavond bij ons ingetrokken.
Vandaag is hij weer naar zijn moeder gegaan, en nu is er weer sprake van dat hij toch terug gaat.
Dat wordt dan al de 6e grote verandering voor mij in nog geen half jaar tijd.
Mag ik een grens trekken, in de zin van, je mag best terug naar je moeder, en het zal tussen ons hetzelfde blijven, maar bij ons intrekken zit er daarna niet meer in?
Mag ik in dit opzicht wel een beetje aan mezelf denken? Hij is toch degene die in de moeilijkste situatie zit.
Ik voel me net een jojo.
10 jun 2011
- meld ongepast verhaal
-
tja
vrijdag 10 juni 2011 13:38
Als jij hier erg slecht tegen kan dan is het zeker goed dat je die grens stelt voor je vriend. Het is niet zo dat jij door het getwijfel er onder door gaat. Ik weet niet precies wat de reden is waarom het tussen hem en zijn moeder niet botert, maar blijf hem altijd ondersteunen. Ik heb zelf een soortgelijke situatie met mijn schoonvader, maar probeer dan altijd je vriend heel duidelijk te maken dat je hem steunt en geen wig probeer te drijven tussen hem en zijn moeder.
Wat betreft zijn moeder (nu ik toch al zo lekker bezig ben met mijn mening geven
). Waarschijnlijk had je idd contact kunnen zoeken, maar zij net zo goed. Dit soort dingen liggen altijd aan beide zijdes vind ik. Ik heb hetzelfde gemekker met mijn schoonvader, maar zorg gewoon dat ik sowieso contact blijf zoeken (vooral voor mijn vriend eigenlijk) dan kan hij mij nooit kwalijk nemen dat ik geen contact heb gezocht. Probeer het je iig al te zwaar aan te trekken, maar ik raad je wel aan om contact te blijven zoeken voornamelijk omdat je vriend nog contact met zijn moeder heeft. Dit voorkomt dat hij tussen twee vuren komt te zitten. Natuurlijk houdt dit niet in dat je alles moet laten welgevallen wat zijn moeder doet.
Hmm ik hoop dat je een beetje snapt wat ik bedoel haha -
Tanzen
vrijdag 10 juni 2011 14:32
Logisch dat jij je zo voelt. Ik vind je helemaal niet egoistisch! Hij is de jojo, niet jij. Als ik jou was, zou ik inderdaad die grens trekken.
-
Gwennn
vrijdag 10 juni 2011 15:29
Ja, die grens mag je trekken.
Je wilt weten waar je aan toe bent en ik zou precies hetzelfde hebben.
Log in om een reactie te plaatsen.