Eeuwige duisternis
Mijn hart kan je niet breken, die is al gebroken. En ik heb zelf geholpen, ik & mijn mes..
Ik heb er in gekerft om de pijn binnen te verzachten. Nu bloed ik van binnen en van buiten, maar wat geeft het.. Misschien spies ik binnen & buiten wel aan mekaar met mijn mes. Kan de pijn met elkaar versmelten door het koude lemet van mijn liefste mes. Die is net zo koud als de eeuwige nacht die op me wacht.
Godverdomme, haat me zoals ik mijzelf haat! Niets doe ik goed, alles is gedoemd te mislukken met mij. Ik dagdroom ervan te voelen hoe dat koude lemet met een schok in mijn hart komt, de kouw in mijn hart. Het bloed dat in mijn geperforeerde longen spuit, mijn hartspieren vast geklonken aan elkaar. Bloed dat ik ophoest en proef. Het trillen van mijn hand op het gevest, bloed aan mijn vingers, bloed over mijn hele lichaam. Mijn ogen die wijd open waren gesprongen van schrik en van overwinning, eindelijk heb ik het mes tussen die twee ribben geduwd, je weet wel welke...
Langzaam voel ik al mijn kracht weg vloeien uit mijn lichaam, het bloed voelt warm, plakkerig en vertrouwd. Mijn gezichtsveld wordt steeds nauwer. Ademen gaat met horten en stoten, steeds minder lucht komt er in mijn vol gelopen longen. Ik word licht in mijn hoofd & ik glimlach. Eindelijk is het einde nabij. De heerlijke zwarte nacht omarmt mij voor eeuwig.
Eeuwige duisternis!
Ik heb er in gekerft om de pijn binnen te verzachten. Nu bloed ik van binnen en van buiten, maar wat geeft het.. Misschien spies ik binnen & buiten wel aan mekaar met mijn mes. Kan de pijn met elkaar versmelten door het koude lemet van mijn liefste mes. Die is net zo koud als de eeuwige nacht die op me wacht.
Godverdomme, haat me zoals ik mijzelf haat! Niets doe ik goed, alles is gedoemd te mislukken met mij. Ik dagdroom ervan te voelen hoe dat koude lemet met een schok in mijn hart komt, de kouw in mijn hart. Het bloed dat in mijn geperforeerde longen spuit, mijn hartspieren vast geklonken aan elkaar. Bloed dat ik ophoest en proef. Het trillen van mijn hand op het gevest, bloed aan mijn vingers, bloed over mijn hele lichaam. Mijn ogen die wijd open waren gesprongen van schrik en van overwinning, eindelijk heb ik het mes tussen die twee ribben geduwd, je weet wel welke...
Langzaam voel ik al mijn kracht weg vloeien uit mijn lichaam, het bloed voelt warm, plakkerig en vertrouwd. Mijn gezichtsveld wordt steeds nauwer. Ademen gaat met horten en stoten, steeds minder lucht komt er in mijn vol gelopen longen. Ik word licht in mijn hoofd & ik glimlach. Eindelijk is het einde nabij. De heerlijke zwarte nacht omarmt mij voor eeuwig.
Eeuwige duisternis!
05 aug 2008 - bewerkt op 05 aug 2008
- meld ongepast verhaal
-
meid (opgeheven op 16-6-2011)
dinsdag 05 augustus 2008 17:56
?is dit echt waar
wel mooi beschreven
grtz
-
meid (opgeheven op 16-6-2011)
dinsdag 05 augustus 2008 17:57
edit,
maar mooi beschreven
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 26 aug 2008 Puur verdriet ( 2 )
- O 26 aug 2008 Woordevol
- O 23 aug 2008 branden in hades ( 2 )
- O 15 aug 2008 Ik wil winnen ( 2 )
- O 14 aug 2008 Tranen van bloed ( 1 )
- O 14 aug 2008 ooit ( 1 )
- O 14 aug 2008 Wat red mij
- O 14 aug 2008 SP - Set The Fire To The Third Bar ( 3 )
- O 13 aug 2008 Maar ja..
- O 08 aug 2008 Bloeden ( 4 )
- O 05 aug 2008 Eeuwige duisternis ( 2 )
- O 03 mrt 2008 Soldier ( 2 )
- O 26 feb 2008 Straks ( 1 )
- O 18 feb 2008 gevoel ( 2 )
- O 19 nov 2007 - Wit -