Eerste dag, laatste dag?

Zo; een eerste verhaal in mijn zoveelste dagboek,
al zo vaak heb ik geprobeerd om het nu gewoon een keer vol te houden.
Hopelijk lukt het deze keer
Zoals de meeste tieners vind ik dat alles in mijn leven fout gaat,
bijvoorbeeld het feit dat ik ongesteld wordt net voordat mijn tentamenweek begint...
Mijn lichaam heeft gewoon een grappige sarcastische manier van timing =/
Of het feit dat mijn ouders gescheiden (hoewel tegenwoordig veel kinderen dit moeten doormaken)
Maarja ik kan wel gaan zeuren of hoe slecht mij leven was in het verleden,
maar ik kan me beter gewoon richten op het heden of beter nog de toekomst.
Al blijft dit lastig, ik zit dit jaar in mijn examen jaar en als het aan mij ligt kan ik net zo goed zakken.
Ik weet toch niet wat ik wil, dan kan ik er toch beter nog een jaar over nadenken.
Maar mijn moeder blijft in me geloven en stopt veel geld in bijles etc.
Ach ja misschien zal ik dan maar proberen te slagen, niet voor mezelf maar voor haar.
En om mijn mentor te bewijzen dat hoewel zij denkt dat ik dit jaar ga zakken ik het wel in me heb om te slagen.
Oeh ik kom er nu toevallig achter dat je er ook allemaal smileys bij kan zetten
Dat is iets voor een volgende keer.
Ik loop nu al een paar dagen rond met een depresief gedicht in mijn hoofd en wil het graag kwijt dus hier komt ie:

Tomorrow you're gonna cry
'cause today i won't survive
You say you won't
but i know you don't
wanna cry in front of your friends 'cause they will see
that your special one is me
(c) thedreamy1

Dat lucht toch best wel op
Maar dagboek achtig iets...
Ik ga slapen