Een tijdje geleden.

Hey! vrolijk

Ik weet dat ik zei dat ik deze tekstjes niet te lang wil maken, maar sorry; er is veel gebeurd.

Aller eerst heb ik mijn laatste schooldagen gehad. Ik ben nu lekker meivakantie aan het vieren. Haha, maar niet heus. Ik heb de afgelopen periode serieus meer stress gehad dan dat ik op school heb gehad.

Ik had dus de laatste week examentraining geschiedenis en wiskunde. Geschiedenis was super handig, wiskunde totaal niet. Bij wiskunde gingen we namelijk alleen maar examens maken. Dat is natuurlijk iets wat ik thuis ook kan gaan doen, alleen het enige verschil tussen thuis en school is dat ik thuis ten minste wél concentratie heb. Ik zat in een rotklas met kinderen die daar alleen maar zaten voor hun verveling en hun kanis dus niet konden houden.

Omdat ik moest leren voor M&O ben ik twee keer dus niet naar wiskunde gegaan.

Ik had dus mijn M&O toets en om eerlijk toe te geven, ik was gewoon te laat begonnen. Ik had er niet al te hard voor geleerd, en zelfs drie hoofdstukken over moeten slaan omdat ik te weinig tijd had. Ik ben dus gezakt met een 5 terwijl ik een 5,5 nodig had.

Nou ja, ik kwam die dag dus thuis, het gevoel dat ik kon gaan janken, en begon gelijk te leren want gelukkig had ik nog een herkansing. Ik dacht dat het deze keer wel goed zou komen en dat ik me volledig kon focussen op mijn M&O. Maar nee. Mijn beste vriendin herinnerde me er namelijk aan dat ik dinsdag t/m donderdag examentraining wiskunde had. Als je het wilt weten; dat is dus vanaf 9:00 tot 17:00. Geen tijd om te leren dus, want mijn toets was op donderdag.

Zondagavond had ik de verjaardag van een hele goede vriendin van mij, en ik had mijn vader beloofd om mee te gaan naar auto RAI. Ik heb zondag dus tot 3 uur 's middags geleerd en ik had het gevoel dat ik het aardig doorhad. Daarna auto RAI met paps, en gelijk door naar het feestje.

Het feestje was tof! Er waren heel veel mensen die ik niet kende, maar mij kennende ga ik socializen, dus ik heb heel veel nieuwe vrienden gemaakt! vrolijk

De volgende dag was natuurlijk Koningsdag en dat wilde ik voor geen goud missen. Normaal hang ik de hele dag voor de tv in mijn pyjama omdat ik weer vergeten was om iets te plannen, but not this time! Deze keer was ik bij mijn beste vriendin blijven slapen omdat zij woensdag jarig was maar het op Koningsdag vierde. Dus ik was vanuit het feestje van die vriendin dus doorgegaan naar haar huis.

Ik had het druk, en als ik het druk heb of veel stress dan word ik gewoon onoplettend. Ik woon 10 minuten van Vondel af, en met mijn stomme kop ging ik helemaal naar Noord wat het vierdubbele van de reistijd heeft.

Ik ben goed in plannen, maar ik heb me toch een missers gemaakt deze week.

Dus ik realiseerde me achteraf pas dat dit totaal niet slim was. Mijn beste vriendin, ik zal haar even blondie noemen want dat is mijn bijnaam voor haar, wilde namelijk niet met het ov, dus ik had een fiets van haar geleend. We zouden dus naar Centraal Station rijden en daar haar vriend ophalen. Vervolgens zouden we met zijn drieën al vroeg naar het Vondelpark gaan om een plekje vrij te houden, en daar wachten op onze andere vrienden.

Ik werd half 8 wakker gemaakt en half 9 gingen we weg... En ik was stront chagrijnig.

We zaten dus in het Vondelpark vanaf 10 uur, en ik geef het eerlijk toe, ik was gewoon het derde wiel. Ik merkte het al met fietsen; ik fietste telkens in mijn eentje voorop. Ik vond het gewoon echt niet leuk. En tegen de tijd dat mijn andere beste vriendin er was was ik er gewoon helemaal klaar mee om daar te zitten en ik wilde gewoon weg, iets doen.

Toen kregen Blondie en ik een soort ruzietje. Ik had al van tevoren gezegd dat ik eerder weg wilde ivm mijn M&O. Maar eigelijk wist ik al dat Blondie nooit eerder weg zou gaan, en uiteindelijk zijn ze ook pas 5 uur weg gegaan. Dus ik had tegen blondie gezegd of ze het heel erg vond om als ik naar huis zou gaan. Ik was moe, had een lichte kater van de dag ervoor en ik wilde gewoon naar huis. Blondie zat natuurlijk nu met 2 fietsen, en als haar vriendje er niet was geweest had ik haar never nooit achtergelaten met die twee fietsen. Maar hij was er dus wel, en hij had dus tegen mij gezegd: 'Ik breng die fiets wel naar huis.' Dus dat was voor mij een teken dat het oké was om naar huis te gaan. Want ga even na. Ik had 2 keuzes.
Óf ik ging naar huis achterop bij mijn andere beste vriendin. Dan kon ik nog even leren, en was ik dus snel thuis. Ik kon dan in de avond met de auto naar haar toerijden om mijn spullen op te halen, maar ik zou haar en haar vriend wel achterlaten met die twee fietsen.
Óf ik bleef, maar dan zat ik nog minimaal 2 uur opgescheept met dat awkward niet-pratende stel (want mijn andere beste vriendin ging naar huis, zij had ook een kater) en dan moest ik nog een uur naar Noord, vanuit daar de metro pakken met mijn spullen die ik niet eens allemaal meekreeg omdat ik 4 tassen had, vervolgens nog een uur te moeten reizen naar huis, en dus ook niet meer voor M&O kon leren.

Ja sorry, maar dan kies ik toch even voor mezelf ook al kwets ik haar daar dan mee. Want wat namelijk het grootste probleem voor haar was van optie twee was het feit dat haar ouders énorm tegen haar vriend waren. Ze wisten dus niet dat hij er vandaag ook bij zou zijn. Ze hebben nu al 3 maanden en die ouders hebben hem nog nooit ontmoet, dus ze wilde hem ook vandaag nog niet voorstellen (het duurde al super lang voordat ze überhaupt vertelde dat ze een boy had). Dus nu heb ik ook nog een zwart voetje gehaald bij die ouders omdat ze dus niet kon vertellen dat haar vriend haar had geholpen. Nu denken ze dus waarschijnlijk dat ik haar gewoon gedumpt hebt, terwijl tegen me zei dat hij haar zou helpen brengen.

Dus de rest van de middag praatte ze niet tegen me... En ik vond het echt veel erger dan ik had moeten vinden. Ik werd er gewoon zo wanhopig van.

Gelukkig hebben we het wel weer bijgelegd, maar we hebben het nog niet echt uitgepraat, iets wat ik wel wil doen nog.

De afgelopen dagen heb ik examentraining dus gehad, en de herkansingstoets, en ook al had ik deze keer super hard geleerd, het ging nog steeds super slecht. God wil gewoon niet dat ik deze opleiding doe, en eerlijk gezegd ben ik er nu wel een beetje overheen. De eerste keer vond ik het vreselijk, maar ik denk dat ik zo mentaal uitgeput ben dat het me niet echt meer uitmaakt.

Als ik het nu al niet haal, moet je voorstellen hoe moeilijk het dan op de opleiding is...

Nou ja, daarom was ik dus een tijdje weg, ik hoop dat dit een goede verklaring is xd

Knuffels verliefd
Pisces
30 apr 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van piscesano
piscesano, vrouw, 28 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende