een man over het water

om de een of andere manier moest ik naar haar toe. eigenlijk wilde ik thuis blijven want ik was zo vreselijk moe maar toch ik moest gaan.

ze was net uit haar werk en moest nog even douche. na het douche zijn we op bed gaan liggen. ik was nog zo moe en had echt geen fut om beneden te zitten en te kletsen daar.

ze vertelde een verhaal over een vriendin van haar wat haaar een tijdje geleden was over komen.

toen gebeurde het weer. meestal gebeurt het als ik slaap. als een soort droom maar niet deze keer. deze keer was ik klaar wakker. nou toen weer wel.

ik zag hoe ze weg liep bij hun. ik werd naar voren getrokken en "stapte" haar lichaam binnen. en ik voelde die drang om er heen te gaan. als een soort verslaafde die naar zijn shot zoekt, en weet dat hij hem daar krijgt. ze liep verder. ik hoorde nog 2 stemmen achter me roepen maar ik luisterde niet. diep van binnen wist ik dat ik er niet heen moest gaan net als dat je net gestopt bent met roken je weet dat je niet moet roken maar het verlangen is zo sterk..

ik liep verder. op eens sloeg het gevoel om. het werd een gevoel van pijn van verdriet. als of ik de wereld op mijn schouders had. het drukte zo zwaar, ik wilde er vanaf maar wist niet hoe. verder liep ik tot een soort meertje met de vage omrekken van een eilandje in het midden. nog zwaarder drukte het op me. ook kwam er angst bij. toen zag ik aan de overkant op het eilandje een man. had hem nog niet eerder gezien. hij was in het wit gekleed en had 6 paar vleugels. hij steeg op en vloog het water over. ik voelde alle last van mijn rug vallen. een gevoel van vrijheid.

bij mij aangekomen pakte hij mijn hand vast en zei:
weest niet bang.
natuurlijk ben ik dat wel.
er is zoveel gebeurt en zoveel meegemaakt.
weest maar niet bang ik zal er voor je zijn.
maar hoe.
weest maar neit bang ik zal je beschermen.
waar was je dan
weest maar neit bang ik je terug brengen bij mij.
meen je dat
weest maar niet bang je zonde zijn je vergeven het is niet erg.
weest maar niet bang de kloof tussen ons is nu dicht.
weest maar neit bang ik zal jullie samen bij mij brengen.

toen stapte de man het water weer op en verdween weer. terwijl ik nog zat na te denken wat ik had gezien vroeg mijn vriendin aan me: wat gebeurde te. het klonk alsof ze in paniek was. ik keek haar verbaast aan.
wat is er.
wat gebeurde er. soms als mensen verhalen vertellen dan zie ik ze voor me. wat er gebeurt is enzo. en dat was hier ook.
maar waarom zei je dan ik zal je terug brengen bij mij
hoezo ik heb helemaal niets gezegt heb alleen zitten kijken en naar jou verhaal geluisterd
nee echt je zei het echt

toen vertelde ik haar eht hele verhaal. en ze keek me aan.
is dat echt gebeurt.
ja echt waar
dit waren de vragen die ik in gebed naar god heb gebracht.

het is echt heel vaag om dat mee te maken maar ook vet gaaf dat het toch waar is dat god altijd op je vragen een antwoord geeft ookal duur het misschien een hele tijd. en voor de duidlijkheid ik heb geen idee waar het meertje enzo was maar ik kom een perfecte omschrijving ervan geven.

lief ik ben zo blij dat hij dit tegen je gezegt heeft. onthoud het en schrijf het in je hart.

love you