Echtscheiding, verwerking, reflectie

Vreemd, hoe het leven loopt.
Je wordt verliefd, je trouwt. Jaren later ben je gescheiden en verwijt je elkaar over en weer van alles waardoor het spaak is gelopen.
De belevenis is in de ogen van beide anders.
Alles wordt beoordeeld vanuit je eigen perspectief.
Er is weinig of geen begrip voor het perspectief van de ander.
Je maakt de ander zwart en denkt dat je jezelf daardoor beter voelt, schuld ligt dan altijd bij de ander. Niet bij jou.
Dat proces heb ik ook doorlopen, begrijp me niet verkeerd.
Jaren na mijn scheiding heb ik er rust in gevonden....het is goed zo. 2 vechten...2 schuld.
Heb mijn leven al jaren op de rit en ben gelukkig met wat ik heb en met wie ik geworden ben.
Alles wat ik in het verleden heb meegemaakt, dus ook mijn mislukte huwelijk, heeft mij gevormd tot de mens die ik nu ben.
En met dat mens ben ik heel tevreden.