Dodenherdenking & hooggevoelig zijn: Een opgave!!

Hallo lieve lezers,

Zoals iedereen weet was het gisteren weer dodenherdenking.
Voor mijn gevoel niet zo'n gezellig iets, maar ik vind het wel mooi om het te herdenken elk jaar.
Ik heb vooral respect voor de mensen op leeftijd die daar dan op een stoeltje zitten.
Vaak als ik dan elk jaar naar ze kijk word ik als het ware 'Mee genomen in hun gedachten'. Dan ga ik eens goed nadenken over hoe die mensen het toen gehad hebben tijdens WOII! En ik moet zeggen: Het ontroerd mij.. Telkens als ik naar de dodenherdenking ga dan weet ik al van te voren dat ik mijn hart weer vast moet gaan houden voor de vele emoties tijdens de bijeenkomst.. Vaak word ik dan overspoeld met gevoelens en emoties van de andere mensen.. En dat is absoluut niet leuk!

Na de 2 minuten stilte werd het Wilhelmus gespeeld. Ook toen werd ik best emotioneel en ik zag de oudere mensen om me heen ook wel eens een traantje wegpinken! Ik voelde me echt geraakt!

Het is heel bedroeft, maar aan de andere kant is het mooie ervan dat je de doden ook weer herinnert! (En dat hoeft niet met de tweedewereld oorlog te maken te hebben, dat kan ook iemand zijn uit je directe omgeving die je heel goed gekent hebt)


En dat wilde ik toch even kwijt!

Kusjesss!