Diepste gevoelens!

Iedereen heeft wel eens diepste gevoelens. Bedenkt zich wel eens dingen, waarvan ze weten "het is nu niet het moment". Het moment om het te benoemen.

Op dit moment ben ik mezelf bewust geworden. Dat ik mijzelf betrap op het feit, dat ik steeds meer verlang naar het moeder worden. Telkens als ik mooie foto's zie van pasgeboren kindjes en trotse ouders, beginnen mijn verlangen steeds erger te worden. Het verlangen van een gezin met alles erop en eraan.

Gezien mijn situatie is het nu niet wenselijk om een kindje te krijgen, maar mijn verlangens worden erger en erger. Soms zo erg dat ik er gefrustreerd van raak. Gefrustreerd om het feit, dat ik nog niet bereikt heb wat ik wel heel graag zou willen.

Op het moment heb ik een onwijs leuke date. Hij is voor mij echt wel een potentieel blijvertje. Alleen ik wordt zo onzeker van alles. Er schieten steeds honderdduizend vragen door mijn hoofd. Vragen zoals: Is dit een droom? Wanneer zegt hij me dat hij me niet meer wilt? Vindt hij mij echt zo leuk?

Allemaal vragen waarvan ik weet dat ik mijzelf helemaal gek maak. Telkens weer ga ik de strijd met mezelf aan en probeer ik mijzelf rustig te houden. Het feit dat mijn verleden niet echt een positieve werking heeft werkt ook niet mee. Onzekerheid is mijn blokkade, een blokkade welke ik helemaal niet wil. Het gekke van het hele verhaal is, dat ik deze gevoelens krijg op het moment dat ik niet bij hem ben.

Wanneer ik bij hem ben, voel ik mijzelf zekerder dan ooit en twijfel ik niet over zijn oprechtheid.

Alleen gezien het feit dat wij net in het stadium van date/relatie zitten, vind ik dat het moment nog niet daar is. We zijn nog maar bij het begin, maar ik vind het nu al geweldig. Hopelijk blijft het zo en kan ik over een tijd vertellen dat ik dan eindelijk mijn diepste verlangen kan waar maken.

* ik moest dit echt even kwijt en ik voel weer dat het oplucht.