De dood

Weten jullie nog dat stuk dat ik schreef over mijn tante? Ik weet niet hoe k het moet accepteren en of ik het wel kan accepteren en hoe nu veder, maar ze is helaas net 2 uur geleden gestorven. Mijn mkoeder werkte vroeger als verpleegkunde en is gevraagt haar zus te verzorgen. Natuurlijk wilde mijn moeder dat. Mijn oom, vader en ik zaten beneden mijn 2 nichten waren boven aan het 'praten' met mijn tante. Ik wilde net naar boven lopen toen ik mijn nicht Laura horde snikken. Amy, mijn andere nicht, trooste haar en begon zelf ook te huilen. Ik liep naar beneden en zei tegen mijn oom dat die maar even naar boven moest gaan. Ik wilde het zelf nog niet geloven maar ik wist dat het zo was. Ik was boos, verdrietig, opgelucht en zelfs een klein beetje blij voor mijn tante. Volgende week zou de crematie zijn en ze hebben mij gevraagt of ik de Urn zou willen regelen. Ik vind dit zelf heel moeilijk maar toch doe ik het als een teken van liefde en trouw aan mijn tante. Ze heeft zelf nooit iemand laten vallen, zelfs als ze die gene niet mocht. Ik ben net thuis en ik wist even niet wat ik moest doen. Ik heb geschreewt gelachen en heel erg veel gehuilt. Ik heb muziek geluistert die op de crematie zou worden gedraait en moest ook toen weer lachen en huilen te gelijk. Mijn tante heeft duidelijk gezegt dat ze wil dat het geen huil crematie word. 'Van mijn part gaan jullie met z'n allen de kabouterdans doen'. Gek wijf dat ze was. Ik hou van haar en zou haar nooit vergeten