Dag 1 - Bitterzoet

Vandaag om 05:15 ging de wekker terwijl we om 01:00 pas goed en wel naar bed gingen. Al dan niet met een lichte ruzie over zijn slechte planning en de momenten gedurende waarin ik mij alleen voelde en juist graag deze laatste dag echt samen in quality time wilde beleven. Het voelde alsof hij koos voor zijn eigen eenzaamheid om dit proces aan te gaan, dus ik liet het rusten met stille tranen over mijn wangen, verdriet van wat had kunnen zijn.

Het afscheid vandaag voelde enigszins vreemd, bitterzoet. Ik voelde eigenlijk al maanden een afstand tussen ons.. Hij heeft mij inmiddels zo vaak gekwetst. Ik liet hem niet echt meer toe in mijn persoonlijke ruimte, fysieke aanraking was er nauwelijks omdat dat zo intiem voelde en ik daar niet aan toe kon geven na alle leugens en bedrog.

Nu loop ik in ons (voorheen zijn) appartement, in m'n uppie.
Net na terugkomst van Schiphol voelde ik mij opgejaagd, onrust, ongemak. Even was daar twijfel en direct weer acute stress, dadelijk is hij niet ingestapt en zit hij echt aan de bar zoals hij naar mij grapte. Maar ik probeerde het los te laten nadat ik een filmpje ontving waarin ik zag dat hij in het vliegtuig zat en opsteeg.

En nu dus alleen thuis voor het eerst sinds zes maanden. Ik heb de hele dag op de bank doorgebracht met docu's over verslaafden (Verdoofd) en een nieuwe serie voor amusement (Klem). Ik bestelde eten en ruimde het huis een beetje op. En terwijl ik opruim en door onze spullen snuffel, voel ik weer woede en verdriet.

Onze vinyl platencollectie die bij elkaar gesprokkeld was, zijn laptop en dure JBL speaker... Alles verpatst voor de witte sloper. Om maar mijn mond te houden over al het geld wat steeds verdween en de rekeningen die niet werden betaald. De dwangbevellen en aanmaningen vallen maandelijks nog op de mat. Gelukkig hoef ik het financiële plaatje niet meer in mijn eentje te dragen en help de gemeente hier nu bij in de vorm van budgetbeheer.

De omvang van dit alles is niet te overzien. Wat betekend dit voor onze mijn toekomst?
Vandaag is de eerste dag van een nieuw begin voor hem. Laat dat ook voor mij zo zijn...

Hij is net geland hoor ik. En het ergste is dat ik hem nu al mis...
Maar mis ik hem of mis ik het fixen en zorgen voor een ander?