Dag 1

Hey,

ik heb heel veel fouten in mijn leven gemaakt, ondanks dat ik nog maar 16 jaar ben.
Wat voor fouten? Dat is niet belangrijk. Maar die fouten die ik gemaakt heb, hebben mij gemaakt zoals ik vandaag de dag ben. Stilstaan en spijt hebben van je fouten, heeft geen zin. Het zal jou en je leven kapot maken. Wat wil je ermee bereiken? Dat dacht ik toen ik wekenlang in mijn bed heb liggen huilen, terwijl ik moest gaan slapen. Ik wilde dat de fouten weggingen, maar diep van binnen wist ik ook wel dat dat niet kon. Na een aantal weken ben ik gestopt met huilen. Ik heb me voorgenomen om de fouten niet meer te maken en mijn leven ging veel sneller vooruit. Ik werd een positief persoon die er alles aan deed om haar vrienden niet dezelfde fout te laten maken. Helaas was er een vriendin die hetzelfde had gedaan als ik, maar bij haar was het bekend geworden. Ik voelde me raar. Ik was boos op haar, maar dat kon toch niet? Ik bedoel, ik heb precies dezelfde fouten gemaakt. Toen begreep ik pas hoe erg het eigenlijk was, wat er was gebeurd.

En nu zit ik hier. Ik heb een beste vriendin en een veel close vrienden die me mogen om wie ik ben. Ik heb nog steeds geen vriendje en daar baal ik soms van. Ik wil de aandacht krijgen die elk meisje wilt. Elke dag een complimentje van de jongen die je accepteert zoals je bent, die je mooi vindt, ondanks dat je net uit bed komt en de jongen bij wie je altijd terecht kan als het niet bij een vriend of vriendin kan. Ja, ik wil dat ook. Maar diegene bestaat voor mij nog niet. Ik heb diegene nog niet gevonden en ik blijf doorzoeken. Ik ga niet opgeven en ik ga niet meer de zelfde fouten maken als vroeger, omdat ik naar die aandacht snak. Nee, ik blijf een sterke vrouw, die positief in het leven staat en er altijd voor anderen zal zijn. Ik ga van het leven genieten, want door het leven somber in te zien door een fout die je toch niet meer kan veranderen, daar heb ik geen zin in!