Cut the crap
Dit gevoel...zo herkenbaar dat het pijn doet.
Ik zie het aan je...ik hoor het aan je stem...ik kan het bijna aan je ruiken.
De irritaties...mijn vragen ontwijken...de verwijten...I have been here before...zie de wanhoop in je ogen.
Waar is mijn buddha gebleven...?
Die volledig overtuigd is van de onvoorwaardelijke liefde voor zichzelf....en voor mij?
Ik mis je...
Mijn lichaam is in paniek...alle alarmbellen rinkelen...ik kan dit niet meer. Niet nog een keer.
Let´s cut the crap.
I000, vrouw, 34 jaar
Schrijver staat geen reacties toe.
-
O
15 aug 2017
Cut the crap
vorige
volgende