Anything could happen

Groningen, 11 september 2013


Groningen de studenten stad van het noorden. Ik woon hier samen met mijn vriend en een zwarte kater genaamd Meneer Ruftie. Wij hebben hem deze naam gegeven omdat hij als kitten veel scheetjes liet. Wij drieën wonen in een flatje twee hoog met een balkon van wel 1 bij 1 meter. Mijn vriend heeft een vaste baan in de reclame wereld en ik, ik ben 27 jaar en opzoek naar een carrière en opzoek naar wat ik wil en wie ik ben.

Eerst wist ik wel wie ik was, ik was een stylist en heb daarvoor ook een studie gedaan, maar halverwege de studie kreeg ik een depressie en de enige persoon die ik nu ben is: schoolverlater.
Ik heb in die tijd dat ik depressief ben/was niet stil gezeten. ik heb verschillende therapieën gevolgd. De eerste therapie was hardlopen in de natuur en je gevoelens bespreken met een begeleider die het zelf ook wel leuk vond om te hardlopen in de natuur en daarbij af en toe wat te bespreken. Daarna volgden nog vele therapieën. Dus eigenlijk kan ik op mijn cv zetten dat ik therapie koningin ben van Nederland. Ik kan namelijk vele referenties afgeven bij mijn ooit toekomstige werkgever en heb ervaringen genoeg.

Op dit moment heb ik wel weer een opdracht binnen gehaald waarmee ik weer wat geld kan verdienen maar een vaste baan is in mijn blitse carrière nog niet gegund. Nu weet ik ook dat Nederland in een crisis verkeerd en dat zo'n 694 duizend andere Nederlanders ook geen werk of inkomen hebben. Maar in mij portemonnee doet het wel het zeerst hoor. Ik kan geen leuke schoenen of kleding kopen. daarentegen betaal ik op dit moment alleen maar mijn zorgverzekering, huur, gas, water, elektra en mijn telefoon rekening. Nou niet echt de dingen waarvan ik heel erg van kan genieten.

Maar ik ben druk opzoek naar een baan en wil daarvoor alles wel doen. Alleen het vervelende is dat ik zo af en toe nog last heb van mijn depressie en het dan op wonderbaarlijke wijze weer verkloot en ontslagen word. Nu had mijn huisarts al gezegd tegen mij: Pepper, bouw je uren langzaam op. Maar ik ben daarvoor veel te eigenwijs en daarbij ook nog eens een grote kneus die dat niet durft aan te geven bij een werkgever.

Maar vannacht op 11 september 2013 in Groningen heb ik bedacht om het toch maar eens goed aan te pakken en het op mijn eigen manier te laten slagen. Hiervoor heb ik natuurlijk wel eerst research gedaan. Maar mijn grote vriend Goolge had hiervoor geen kant en klaar antwoord. Dus ben ik nu toch genoodzaakt om met mijn eigen creatieve brein dit doel tot een goed eind te maken. Ik weet nog niet hoe ik het allemaal ga aanpakken maar één ding is zeker het gaat mij lukken om die vaste leuke baan te krijgen.


Huge hug,

Pepper

*ps: kleine tik van mij, lijflied voor woensdag 11 september 2013: anything could happen/Ellie Goulding