About My Life

Waar zal ik beginnen.

Hoi mijn naam is Snooks,

Ik ben en meisje van 20 jaar oud. Woon samen met mijn Moeder Jacky en met mijn jongste Zusje Kristel. Verder heb ik nog een zusje die heet Moniz en een vader Paulus.

Nou waarom begin ik hier om mijn dagboek online te zetten? Dat is omdat ik best wel een moeilijke periode achter mijn rug heb en ik het idee begin te krijgen dat ik in een neergaande spiraal aan her terecht komen ben. Om dit te voorkomen wil ik het van mij afschrijven zo dat ik het toch kwijt ben.

Laat ik kort zeggen waar het begonnen was 3 jaar geleden een paar dagen voor carnaval kreeg ik te horen dat mijn ouders gingen scheiden. Ergens zag ik het wel aankomen maar opdat moment wou ik er niks van weten.

Het werd al van kwaad naar erger we kwamen midden in een vecht scheiding terecht. Mijn vader wist niet wat hem over kwam en reageert vanaf die tijd alleen maar met woede. Tot aan bedreigingen aan toe dat hij mijn moeder en mijn oma (van mijn moeders kant) wat wou aan doen. Was en ben nog steeds wel bang dat hij wat zal doen. Maar op dat moment zetten ik, mij er over heen want het was tenslotte mijn pa.


Hier in de buurt was een feest daar gingen mijn pa, zusje, Rob (mijn toenmalige vriendje) en ik heen en was mijn pa flink aan het misdragen hij dronk veel te veel bier. Was er zo klaar mee dat ik eerder naar huis was gegaan omdat ik mij compleet dood schaamde voor mijn pa.

Verder had ik mijn woordje er al over gewisseld met mijn pa en heb ik het zo gelaten en ben ik er boven gaan staan. Toen brak Vaderdag aan omdat ik ook naar de vader van Rob zou gaan en daar zou blijven eten, was ik eerst naar mijn pa toe gegaan. Door het laatste incident wou Rob niet mee en had hij alle rechten toe, dus ik zou rond etenstijd bij hem zijn.

Eenmaal bij mijn oma thuis waar mijn vader was. Kwam er nog geen goedendag van af mijn vader was boos dat ik niet kon blijven eten. Ik vond het nergens opslaan ik was er toch? Wat is dan zijn probleem?
Hij heeft de hele middag niks tegen mij gezegd ik was alleen maar met mijn zusjes en oma aan het praten. Toen ik in de keuken stond om voor iedereen drinken te pakken zei die: Oja, ik woon hier niet meer dus als je me wilt zien moet je eerst even bellen ofzo.....
Nou op de manier hoe dat ging was gewoon apart heb er geen woorden voor. Op dat moment zei ik: Waar woon je dan? Waarop mijn pa antwoordde: Het gaat je niks aan. Daar ben ik verder niet op in gegaan.

Toen heb ik om mijn oma een plezier te doen nog een half uur gebleven en ben ik weg gegaan naar Rob waar ik al rond 3 uur was.

Verder heb ik toen een gezellige avond gehad ik heb verder niks laten merken en heb later gezegd wat er aan de hand was omdat Rob weer terug naar de kazerne moest.

Een paar weken later zag mijn ma dat ik er moeite mee had hoe het was gegaan en zei tegen mij waarom ga je niet naar je vader toe en ga je met hem praten. Het is tenslotte je vader zei mijn ma.

Na opdringen van mijn ma had ik een besluit genomen om met mijn vader te gaan praten. Ik zei tegen hem hoe ik in de scheiding stond en wat ik er van vond en hoe ik me er bij voelde. Maar telkens werd ik door mijn pa onderbroken op een gegeven moment ging dus ook mijn stem verheffen omdat ik aan het woord was en hij er steeds door heen ging. Ik wou graag mijn verhaal vertellen, hoe ik over alles dacht. Plaats daar van maakte ik juist mij pa boos en kreeg ik dit letterlijk zo te horen: Weet je snooks wat jou probleem is je komt alleen maar voor je moeder op ik krijg niet eens de kans je hoort alleen maar de slechte dingen van de Familie Jansen (mijn moederskant van de familie) Paulus doet dit niet goed, Paulus doet dat niet goed. Je hebt geen idee snooks wat er egt aan de hand is. Jou moeder is de boos doener zij wou scheiden en zij heeft deze rotzooi veroorzaakt. Dus als jij alleen maar voor je moeder wilt opkomen prima!, bij deze zetten we een punt achter onze band en hoef ik je nooit meer te zien.

Dat heeft mij zoveel pijn gedaan tot de dag van vandaag doet het nog steeds pijn, als ik er over na denk. Tijdens dat gesprek heb ik nooit mijn moeder naar boven gehaald. Heb zelfs niet mijn moeders woorden gebruikt. Al zegt mijn vader van wel ik heb gezegd wat ik voelde en hoe ik over de scheiding denk en hoe ik het graag zou willen. Om toch beide ouders vaak genoeg te zien. Maar als mijn pa mij ziet als een klein kind van 2 als ik volwassen en serieus ben. Maar als ik me kinderlijk gedraag moet ik opgroeien. Dit probleem zal altijd blijven zolang mijn vader niet gaat inzien dat ik een jong en volwassen dame aan het worden ben. En dat ik ook een eigen mening heb.......

Tot zo ver de volgende keer vertel ik verder ''About My Life"

xoxo Snooks