8 februari/ Liever niet vandaag

Someone will love you,
someone will love you,
someone will love you
but someone isn't me...

Al de hele dag zindert de tekst van dit liedje na in mijn hoofd..
Ik herken het.. of toch niet.. of toch wel...
Jeroen, Seppe, Staf, Robin... Allemaal heb ik ze afgewezen, één voor één. Ik haat het, je kwetst mensen die je niet wilt kwetsen... Je weet het en toch... je kwetst ze. Je ziet de teleurstelling in hun ogen, je kan het aflezen van hun gezicht. Je ziet ze omdraaien en terug vertrekken, naar een plaats waar ze alleen kunnen zijn, naar een plaats waar alles tot hun doordringt. Je ziet ze vertrekken, je kijkt ze na tot ze wegzijn, verdwenen zijn... En dan, dan sta je daar, helemaal alleen in de kou, met je jas die veel te groot is en de gedachte dat je alle mooie momenten zo verpest hebt. Je bent net je beste vriend kwijtgeraakt, iemand die zoveel voor je betekende... maar toch niet net dat wat jij voor hem betekende. Ik had "ja" moeten zeggen, ik had hem gewoon een knuffel moeten geven, ik had... ik zou zoveel moeten doen maar, maar het lukt me niet. Sommige mensen zeggen dat je enkel verliefd word op de mensen die je niet kunt krijgen, mensen waar je nooit een relatie mee zult kunnen hebben, het enige wat jij zelf kunt doen is dromen én vervolgens teleurgesteld rondlopen omdat je weet dat je hem niet uit je hoofd krijgt...
Waarom is het zo? Waarom moet het zo gebeuren? Waarom kan ik niet kiezen op wie ik verliefd word? Ik... Ik werd een tijdje verliefd op mijn trainer... Hij, hij is 25 jaar en ik, ik ben amper 15... 10 jaar verschil, waarom? Ik wil het niettttt, ik wil hem niet belangrijk vinden, ik wil niet van hem houden. Maar goed buiten dat ik verliefd werdis er nog zoals elk liefdesverhaal, dat ene meisje. Ze heeft iemand, ze is al verliefd op iemand anders... maar ze heeft het zo verpest voor mij. Z.E. H.E.E.F.T. H.E.T. Z.O. V.E.R.P.E.S.T. V.O.O.R. M.I.J....
Oke, ze was juist, ze had mij door... maar dan nog... wat heeft ze er voor plezier uitgehaald.. ze vertelde het tegen hem. Ze vertelde het tegen hem. Ze vertelde het tegen hem. Hij weet het. hij weet het. hij weet het. en nog dringt het me niet door... ik wil het niet geloven, ik kan het niet... Alles wat er is gebeurd, alle mooie momenten sinds augustus zijn op 1 avond allemaal weg.. ze gaan er nooit meer zijn, ze gaan nooit meer terugkomen. Ze zijn weg. Voor altijd. Hij is niet meer dezelfde als toen, hij is niet meer zoals hij was, hij is veranderd. Door haar, door haar. Hij negeert mij, zo hard, hij loopt mij gewoon recht voorbij hij doet niks, het lijkt alsof hij niks voelt waarom?
Oké ik ben niet de beste, niet de mooiste en niet de leukste maar het kan iedereen overkomen. Het voelt alsof ik lucht ben, alsof ik niet besta, voor niemand meer.Mijn hart voelt als gebroken aan maar telkens ik hem zie smelt het weer bij elkaar ookal negeert hij mij ik hou van hem. Ik krijg hem niet uit mijn hoofd en zeker niet uit mijn hart. Ik mis hem, wil bij hem zijn en daar blijven. Voor altijd, tot ik sterf.

En altijd,, altijd opnieuw kijkt ze me aan alsof ik vuil ben, alsof ik afval ben dat op straat ligt en waar je langs moet lopen. En altijd, altijd opnieuw rolt ze met haar ogen en trekt ze die stomme wenkbrauwen van haar op om me keer op keer opnieuw slecht te laten voelen. En altijd, altijd opnieuw lukt het haar om op de een of andere manier duidelijk te kunnen uitleggen (zelfs zonder woorden) dat ik hem niet kan krijgen. Het voelt alsof zij hem wilt, maar ze heeft iemand, ze heeft een jongen... Waarom doet ze dan zo? Ik heb haar nooit iets misdaan... Het voelt alsof ik niet welkom ben, niet gewenst ben in haar ogen. I wil het niet meer ik ben het beu.. Ik wil hem niet meer in mijn hoofd ik wil haar niet meer zien.. Ik wil normaal zijn.. Normaal leven en op een leuke jongen van mijn leeftijd verliefd worden... En die is er.. Mauro. Hij is knap, lief, grappig, alles wat je nodig hebt maar tochhh ik kan het niet ik wil hem, hem, hem, hem en het gaat nietttt... Ik geef het op, ik ben radeloos... Ik wil het niet meer...

And in the end..all the lovesongs were about him...