8-4-2014

Lief dagboek,

Het is weer een saaie dag, net als elke dag. Ik werd wakker gemaakt door me moeder die hattelijk naar me keek.
Daarna keek ik op me mobiel in de hoop op een lief whatsappje maar helaas niks. Want ja wie zou er ook ooit iets liefst tegen mij zeggen. Dus hees ik me maar uit bed en ging ontbijten. Me moeder die weer aan het klagen was dat ze zo veel moest werken. En maar achter elke zin zeggen "goed hé " als ze dat nog één keer zegt dan doe ik haar wat. Toen ging ik maar tanden poetsen en aankleden. Maar terwijl ik me tanden aan het poetsen was dacht ik waarom leef ik ? Wat heeft het voor nut als je niks goed kan doen voor anderen? Maarja aangezien ik geen touwtje om me nek durf te knopen ga ik maar door. Op na school. Waar ik voor loop en dus hele dag niks kan lopen doen. Gelukkig heb ik smiddags radio. Samen met Lars en Jesse. Lars doet de techniek en Jesse en ik praten. Geweldig net een whatsappje dat Jesse ziek is . Ach ik maak er wel wat van. Komt wel goed. Hmmm wanneer zal me geluk is komen? Die lieve jongen? De pijn in me rug weg? geen spierziekte meer ? niet altijd verrot worden gescholden door me moeder? ach die dingen zijn voor films en boeken. Niet voor het echte leven.
Nu maar snel even na de wc en naar de radio toe lopen.

Liefs Dansertje