16-10-2015

Zo! Vandaag maar eens een dagboek aangeschaft, ook al is het gratis (daar hou ik van) misschien dat het helpt.
Ondertussen is het tussen het aanmaken van het account en nu het schrijven, de klok de 24-uurs grens overschreden en is het nu dus 17-10-2015. Net via deze site een discussie/chat gehad met een vrouw die een vriend heeft met een niet alledaagse wens. Altijd lastig om daar mee om te gaan. Mijn mening gegeven en hopelijk kan ze er wat mee.

Tja waarom een dagboek "aangeschaft"? Eerlijk gezegd weet ik het ook niet. Op advies van mijn lieve vrouw probeer ik op deze manier van me af te schrijven en zo wat meer rust in me kop te creëren. Als je naar bed gaat, niet kunnen slapen omdat je maar aan het denken bent, opstaan en denken: dit ga ik zo doen en dat doe ik zo, altijd maar in gedachten, me kop zit vol. Zo vol dat ik het soms niet meer weet. 2 of 3 stappen doordenken, het lukt gewoon niet.

De rust heb ik afgelopen jaren proberen te vinden, de littekens zijn te zien op me pols. ik heb (achteraf) gelukkig "die" rust niet kunnen vinden. Relativeren is nog steeds van belang en blij zijn met het "nu" is het leven dat mij nog steeds in gang houdt.

Een mooie, lieve vrouw die voor me wil vechten. een dochter zo mooi, zo lief, zo schattig, zo mijn alles. Allemaal zo lief, maar hoe lief dan ook, het geeft me stress om ze te willen beschermen, ik wil ze verzorgen, ik wil ze alles geven, het maakt me druk in me kop.

to be continued................