Zoveel angst..
Ik heb angst.
Echt zo verdomd veel angt, gewoon niet te geloven.
Angst voor de dingen die er gaan komen enzo.
Volgende week Dindsdag moet ik weer naar school en om eerlijk te zijn heb ik daar nu al helemaal geen zin in.
Ik ben gewoon bang voor wat de andere kinderen over me zullen zeggen.
Ik zit nog steeds pas op de middelbare school want ik ga nu naar 4 atheneum ( ben een keertje blijven zitten ) en daar wordt zwangerschap volgens mij echt niet geaccepteerd en dat soort onzin.
God ik ben er echt zo bang voor, niet te geloven.
Ik ben er 100% zeker van dat ik de kleine wurmpie wil houden, maar ik heb tegelijkertijd ook weer angst over hoe de mensen over mij zullen gaan denken.
Zullen ze het wel accepteren ?
Zullen ze me nog steeds normaal behandelen als eerst ?
Zal ik niet afgezonderd worden door de rest ?
Zullen ze me hierom niet gaan pesten ?
Ik voel me er echt zo onzeker over op het moment dat ik er gewoon gigantisch van aan het balen ben.
Dan denk ik weer van “Bah, was het maar niet gebeurt”.
Maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer leuk om een kindje te krijgen.
Ik ben altijd al goed geweest met kinderen en vind het dan ook harstikke leuk om met ze om te gaan.
Ik ben alleen gewoon zo bang wat de mensen van me zullen denken.
Ik heb gewoon de angst om alles kwijt te raken wat ik altijd al zo lief heb gehad.
En wat over mijn school dan ?
Ga ik dat nog wel halen, verpest ik hier nou niet alles mee ?
Zoveel vragen en dan alleen nog maar de hoop dat alles maar goed zal gaan komen.
Hopelijk komt het ook werkelijk goed.
Zou wel zo fijn zijn.
Ben er wel harstikke gelukkig mee dat mijn vriend voor de volle 100% achter me staat..
Echt zo verdomd veel angt, gewoon niet te geloven.
Angst voor de dingen die er gaan komen enzo.
Volgende week Dindsdag moet ik weer naar school en om eerlijk te zijn heb ik daar nu al helemaal geen zin in.
Ik ben gewoon bang voor wat de andere kinderen over me zullen zeggen.
Ik zit nog steeds pas op de middelbare school want ik ga nu naar 4 atheneum ( ben een keertje blijven zitten ) en daar wordt zwangerschap volgens mij echt niet geaccepteerd en dat soort onzin.
God ik ben er echt zo bang voor, niet te geloven.
Ik ben er 100% zeker van dat ik de kleine wurmpie wil houden, maar ik heb tegelijkertijd ook weer angst over hoe de mensen over mij zullen gaan denken.
Zullen ze het wel accepteren ?
Zullen ze me nog steeds normaal behandelen als eerst ?
Zal ik niet afgezonderd worden door de rest ?
Zullen ze me hierom niet gaan pesten ?
Ik voel me er echt zo onzeker over op het moment dat ik er gewoon gigantisch van aan het balen ben.
Dan denk ik weer van “Bah, was het maar niet gebeurt”.
Maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer leuk om een kindje te krijgen.
Ik ben altijd al goed geweest met kinderen en vind het dan ook harstikke leuk om met ze om te gaan.
Ik ben alleen gewoon zo bang wat de mensen van me zullen denken.
Ik heb gewoon de angst om alles kwijt te raken wat ik altijd al zo lief heb gehad.
En wat over mijn school dan ?
Ga ik dat nog wel halen, verpest ik hier nou niet alles mee ?
Zoveel vragen en dan alleen nog maar de hoop dat alles maar goed zal gaan komen.
Hopelijk komt het ook werkelijk goed.
Zou wel zo fijn zijn.
Ben er wel harstikke gelukkig mee dat mijn vriend voor de volle 100% achter me staat..
01 sep 2010
- meld ongepast verhaal
-
moi!
woensdag 01 september 2010 22:27
Je angst en ook onzekerheid voor de toekomst is normaal hoor.
Misschien lucht dit iets op: Ik ken een meid die is ook 17 en inmiddels 26 weken zwanger. Voor de vakantie wist ze niet dat ze zwanger was dus school wist het ook nog niet en haar vriendinnen enz.
Ze is afgelopen week weer naar school gegaan en alle meiden vonden het geweldig leuk! Oke niet allemaal maar ja dat heb je toch.
Het komt tegenwoordig steeds vaker voor en achteraf blijkt het dan wel mee te vallen. Hoop dat dat ook voor jou geldt!
xx -
xBazin
woensdag 01 september 2010 22:37
Je zult altijd mensen hebben die het niet accepteren dat je zwanger bent. Maar denk dan zo; die zijn het niet waard.
Onthoud in dat soort gevallen dat het er om gaat dat jij en je familie + vriend het geaccepteerd hebben. En daar gaat het om.
En wat school betreft zal er vast wel iets geregeld kunnen worden waardoor je je opleiding kan afronden
-
lill_Doll
donderdag 02 september 2010 10:56
Ik ben blij voor je dat je familie en je vriend 100% achter staan en je steunen, dat is zo belangrijk denk ik.
-
Carina
donderdag 02 september 2010 15:46
zelfs ik vond het spannend om "zwanger" naar school te gaan en dan ben ik al 24
-
mikaeel-. (opgeheven op 20-1-2012)
dinsdag 07 september 2010 17:16
gewoon schijt aan hebben, jij hebt straks een kindje in je armen dat helemaal van jou en je vriend is, en hun heb je niet nodig.
-
silviadoti
dinsdag 07 september 2010 19:10
Ik wens je veel succes! onthoud hoe belangrijk het nu is om alle mensen die het wel accepteren (je vriendje, je ouders, vriendinnen, familie?) dicht bij je te houden. Zorg vooral goed dat er geen ruzie komt tussen jouw en je vriendje want het beste zal voor je kindje zijn dat jullie voor altijd samen zijn en nog meer kinderen krijgen. Ik ben zelf ook 17 en moet er niet aan denken zwanger te zijn, ik vindt het heel knap van je dat je hier mee door wil gaan. Ik zal je dagboek absoluut blijven volgen, en ik hoop te lezen dat alles geweldig gaat.
-
Leertje
woensdag 08 september 2010 21:41
zolang jij en je vriend met de kleine gelukkig bent, is er toch niks mooiers op de wereld?
Laat je niet kennen
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 05 sep 2010 Gezelschap om me heen ( 1 )
- O 05 sep 2010 Even flink gehuild ( 2 )
- O 04 sep 2010 Zo, that's that. ( 1 )
- O 04 sep 2010 Films gekeken..
- O 02 sep 2010 Morgen alleen samen ( 2 )
- O 02 sep 2010 Drukke dag ( 2 )
- O 02 sep 2010 Niet 3,5 maar 7 a 8 ! o.o ( 11 )
- O 02 sep 2010 Half 3 huisarts ( 7 )
- O 01 sep 2010 Moe en zwak ( 3 )
- O 01 sep 2010 Morgen huisarts ( 19 )
- O 01 sep 2010 Zoveel angst.. ( 7 )
- O 01 sep 2010 17 & zwanger ?! ( 31 )