Zondagochtend

"Interessant, want als klonen niet hetzelfde gedrag vertonen en karakteristiek gezien niet overeenkomen met hun moeder DNA, lijkt het er op dat karakteristieke eigenschappen dus afhankelijk zijn van opvoeding en omgeving."

Ik open mijn ogen, waarbij deze zin nog even door mijn hoofd galmt. Het laatste residu van een droom die ik me niet kan herinneren. Het had vast iets te maken met schaap Dolly, en de telomeren waar ik de dag ervoor over gelezen heb. Telomeren zijn uiteinden van DNA, welke nooit volledig worden over gekopieerd bij celdeling en je DNA zodoende heel je leven lang, enkel korter wordt.

De kamer is donker wanneer ik het bed uitstap en tegen een schaal aanstoot die naast het bed stond. We hadden een onverwachte gast afgelopen nacht, en de logeerkamer had een kapotte lamp, die ik vervangen heb met de lamp uit de slaapkamer. De glazen kap van desbetreffende lamp lag naast het rechter gedeelte van het bed, waar ik kennelijk elke ochtend mijn voeten zet.

De woonkamer stinkt naar knoflook, rode wijn en sigaretten. Het glaswerk staat netjes in de keuken, maar een lege fles wijn en een schaaltje halfvol met nootjes op de koffietafel vormen het verraad van het spel dat de avond ervoor gespeeld is. Al moet ik bekennen dat de gesprekken mij geheel onbekend zijn. Ik was er niet bij omdat ik de dames een meidenavond gunde. Zodoende dat ik mij heel subtiel tijdens een rookpauze teruggetrokken heb in de slaapkamer met de Playstation.

Als eerste gaat het raam open, dan de deur naar het balkon. Gemauw groet me vanuit de krabpaal en het zwarte mandje wat op de bank staat. De katten zijn niet gewend in de woonkamer te slapen en duidelijk blij te zien dat ze niet verlaten zijn. Dan begint het protest; een klaagzang bij de deur naar de gang. Ze vinden het hun beurt op het bed te gaan liggen. Als strenge maar rechtvaardige meester van het huis spreek ik ze met autoriteit toe. Als echte katachtigen hebben ze maling aan al mijn klanken, en zingen ze vrolijk verder.

Het idee van deze ochtend was schrijf-georiënteerd. Ik wilde gaan proeflezen en herschrijven, maar eigenlijk is nog onbekend of daar wel energie en wilskracht voor is. Het moeilijke gedeelte is al gebeurd; ik ben het bed uit gekomen en ben aan tafel gaan zitten met mijn laptop en een kop koffie. Mijn hoofd is heel erg opzoek naar een waarom, waarom wel, of waarom niet. Sommige dingen zijn echter gewoon zoals ze zijn omdat ze zo zijn. In een volledig random reeks getallen zullen mensen altijd een patroon zien. Dat is de aard van het menszijn.

Snel koelt de temperatuur in de woonkamer. Het is nog net te koud om met de deur open te blijven zitten. De katten zijn gestopt met het mauwen naar een dichte deur en blijven nu warm door achter elkaar aan te rennen en in het niets te mauwen. Op de achtergrond klinkt een klein beetje verkeer met daar overheen prachtige vogelklanken. Sinds een paar weken is er een liefde ontstaan voor deze geluiden. Van mij omdat ik ze onverwacht mooi vind klinken en ook van de katten, die er obsessief naar zitten te mekkeren.

Nog een kop koffie en dan gaan we.


-VLH
02 mei 2021 - bewerkt op 02 mei 2021 - 93x gelezen
Profielfoto van ViveLeHans
ViveLeHans, man, 31 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende