Zijn we weer!

Dat duurde even. Had al veel eerder willen schrijven maar ik ben zooooo moe! Waar het vandaan komt geen idee. Ik dacht eerst dat het te maken had met ongesteld worden maar dat komt maar niet. Alles doet zeer, dat werkt ook echt niet mee. A.s. donderdag ga ik naar een psychomotorisch fysiotherapeut, op aanraden van de osteophaat omdat mijn rug, nek, buik en bekken zeer blijven doen. Ik ben benieuwd. Maar goed de laatste weken staan vooral in het teken van zo weinig mogelijk doen en toch een hoop moeten doen en dan vooral T. niet te vergeten, hoe leuk ook, kost een hoop energie.

En dan natuurlijk het ontslag van P. Qua reden zijn we nog niet veel verder, zelfs collega's of zaken partners krijgen geen uitleg. Iedereen wil weten waarom maar verder dan ' past niet in de werkcultuur ' komt de manager niet. Die overgens het team wilde laten weten dat het een overeengekomen beslissing was... nou absoluut niet he zei P, dus moest die manager eerlijk zeggen dat het zijn beslissing is geweest. Niemand snapt het, alle reacties die hij krijgt (werkgerelateerd) zitten vol ongeloof en onbegrip.

Ondertussen is er een overeenkomst getekend. Hij krijgt tot 31 juli betaald ongeacht of hij ondertussen een baan vindt. Er is eindelijk ook vervanging geregeld (een externe kracht die ingehuurd wordt) dus kan er na deze week overgedragen worden. Deze week was er een nog een training die P. graag wilde volgen en dat mocht. P. zei daar kan ik mijn voordeel nog uithalen.
Voor iemand die zomaar ontslagen wordt is het wel apart dat je nog zo'n goede regeling mee krijgt en dat je nog training mag volgen...
Ik denk en vermoed dat er iemand is die hem weg wilde hebben, iemand die vindt dat P. een bedreiging is voor zijn/haar baan. Er komen nu wel wat dingen boven tafel, er is nog iemand anders om zo'n vage reden ontslagen en in het bedrijf zelf is er een hoop gemorrel.

P. heeft de recruiters op de hoogte gesteld, cv bijgewerkt, linkdin upgedate en al op 2 advertenties gereageerd waarvan 1, de recruiter al een gesprek heeft gehad met P. Al met al hij kijkt alweer verder. Ja hij baalt en hij vindt het verschrikkelijk maar aan de andere kant pakt hij de koe bij de horens en gaat opzoek naar iets wat 'beter' bij hem past. Dat maakt me wel heel trots moet ik zeggen. En hij heeft een goede deal gemaakt.

Voor de rest gaat het hier wel. Doordat ik minder kan bewegen kom ik aan en daar voel ik me niet fijn bij. Ik merk dat die 9 maanden ontzwangeren ook echt geen pretje zijn. Haaruitval (als een shetlander in de lente!!), mijn huid is verschrikkelijk, van mijn darmen word ik helemaal gek en mijn buik wordt volgens mij nooit meer ergens in de buurt van wat het was.
Aan de ene kant is het elke dag aanploeteren en aan de andere kant zitten er ook goed dagen bij.
Ik hoop zo ontzettend dat de fysio iets voor mij kan doen, ik voel me zo moedeloos met die moeheid en pijn!

Met naaien ben ik even gestopt. Ik had een shirt gemaakt maar volledig verkloot, dag stof..., alles wat mis kon gaan ging mis. Mijn schoonmoeder heeft het soort van gefixt maar het zit eigenlijk helemaal niet lekker. Dus ik durf nu even niet aan een andere te beginnen. Volgens mij komt het gewoon omdat je het 'even' tussendoor doet en dan te weinig concentratie vermogen hebt. Dus ben ik maar weer gaan haken, kan ik lekker op de bank doen en wel 'even' tussen door. Ik heb nu al 3 kuikentjes in een half ei en 2 kipjes, lang leve pasen!

-xx-
16 mrt 2021 - 117x gelezen
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende