Zeg maar van alles door elkaar

Hoi,

Allereerst weer een muziekje voor je, dit keer van mogelijk het beste album van de '10s.



Het was maandag nogal schrikken op werk, de verpleegkundigen zaten met zijn zessen op een paar vierkante meter van elkaar. Onhandig en onverstandig, we zijn maar gelijk bezig gegaan om meer spreiding te krijgen en hebben inmiddels de groep kunnen splitsen. Thuiswerken was nog geen optie maar dat is in 4 dagen tijd helemaal op poten gezet inclusief alle spullen die daarvoor nodig zijn. Het is van zichzelf een vrij logge/bureaucratische (zorg)sector maar nu in tijden van nood is er ruimte voor tempo, erg fijn.

Zelf hobbel ik overal tussendoor en probeer ik vooral iedereen in staat te stellen zijn/haar werk zo goed mogelijk te laten doen. Ik heb zelf geen medische achtergrond - laat staan een registratie - dus ik mag qua zorg bieden niks. Maar goed, ik maak mezelf nuttig voor mijn mensen en dat is prima. Het zijn lange dagen, om 6:15 gaat de wekker en om 7:15 zit ik op werk tot 17:30 / 18:00. Ik doe het samen met een andere manager en we zijn gelukkig al goed op elkaar ingespeeld.

Ik kon aan mijn ouders merken dat ze zich zorgen maakten, mijn pa stuurde me veel appjes en gaf zelf aan bang te zijn. Hij heeft in zijn onrust heel erg veel invloed op mijn ma wat mijn pa weer onrustig maakt, een vicieuze cirkel dus. Woensdag ben ik bij ze komen eten en gelukkig was de situatie inmiddels weer wat rustiger. Ze gaan er regelmatig samen uit, stukjes wandelen met de hond en fietsen. Ik zei tegen mijn pa dat het geen zin heeft om alles maar binnen te halen qua nieuws. Interesse is goed maar het heeft geen enkele zin om filmpjes te kijken vanuit Italië over hoe de ziekenhuizen vollopen en hoe erg de onrust daar is als je weet hoe onrustig zulke informatie je maakt. Alles waar je geen invloed op hebt laten voor wat het is. Het was heel erg fijn om ze te zien, je mist toch het elkaar even een goede knuffel geven maar gewoon face-to-face contact is al veel fijner dan al dat geapp.

Buiten werk om zijn het nu vrij korte dagen voor me. Gelukkig heb ik hier hele fijne buren die afgelopen week wat boodschappen voor me hebben gehaald overdag. Met al dat hufterige gehamster blijven er weinig boodschappen over als je pas om 18:00 de supermarkt in kan lopen. De buurvrouw had extra brood voor me gehaald en dat stond bij de voordeur toen ik woensdagavond thuiskwam, super lief. Als ik thuis ben dan eet ik wat, kijk ik het nieuws en val ik tot nu toe standaard rond 20:30 in slaap op de bank om me vervolgens richting mijn bed te slepen en daar verder te slapen. Ik slik braaf extra vitamines, er gaat elke dag een extra stuk fruit mee naar werk en mijn handen zijn kurkdroog zo vaak was ik ze.

Wel ben ik extra goed voor mezelf geweest deze week, ik heb een nieuwe koptelefoon gekocht. Deze is alleen voor thuis en heeft een aparte voorversterker nodig, heel fancy. Maar man o man wat een geluid, heerlijk. En verder? Nou bijna weekend! De nieuwe Animal Crossing is uit en maandag volgt Half-Life: Alyx. Ergens moet toch tijd te vinden zijn om nog lekker een potje te gamen. Zondag gaan we mogelijk met het gezin een stukje wandelen, mijn zus en pa zijn volgende week jarig. We zouden uit eten gaan en ergens een potje gaan bowlen maar dat ligt nu allemaal op zijn gat natuurlijk.

Zie je later, hou je rustig.

Patrick
20 mrt 2020 - bewerkt op 20 mrt 2020 - 76x gelezen
Profielfoto van WDAMW
WDAMW, man, 33 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende