twee werelden

Lief Dagboek,

Het voelt zo vreemd alsof ik in twee compleet verschillende werelden kom en misschien zijn mijn hormonen nog steeds flink in de war.
Maandag de zus van mijn moeder gebeld en mijn hart uitgestort want die stond binnen een uur voor de deur om me vast te pakken en me een knuffel te geven.
Ik kom soms heel moeilijk uit mijn woorden weg en ben snel geneigd om dingen te bagatelliseren maar ja dat werkt niet bij mensen die me door en door kennen zoals mijn tante dus.

Ze wreef over mijn litteken onder mijn oog die ik over heb gehouden van de brute aanval en begrijpt dat vertrouwen in mannen daardoor flink beschadigd is en dat A absoluut niet agressief is maar zijn verstand in de verkeerde kop heeft zitten .
Ze doet me op dat soort momenten zoveel aan mijn ma denken ,ze verzachten pijn soms met een flinke dosis humor maar spreiden tegelijkertijd hun armen om te troosten en er is geen enkel probleem waar ze je niet bij willen helpen.

Ze bied aan om de vaste oppas te worden van Skylar en wil niets weten van mijn aanbod om haar daar voor te betalen ,dat worden dus veel wekelijkse bloemetjes en andere dingetjes om mijn dankbaarheid te uiten.
Maandagavond kon ik meteen beginnen oom B die het telefoongesprek aannam liet me nog even heel duidelijk weten dat ik "geen Remi" heet en niet alleen op de wereld ben en dat hun kroost ook groot is geworden.

Het viel me zwaar toen ik onderweg naar het werk reed en een leeg maxi-cosi naast me had , ja ik heb gehuild en dat gebeurde meerdere keren deze week.
Wel moet ik toegeven dat Skylar er niet onrustig van is als ik haar weer ophaal en we naar huis gaan.

De verbaasde gezichten van een paar oude collega's waar ik mee samenwerk toen ik aankwam lopen waren wel grappig natuurlijk moeten er foto's geshowd worden .
Ze hebben het nodige meegemaakt op de werkvloer en de roddel brigade brengt me daar graag van op de hoogte want de beeldschone S is betrapt in de voorraadkast met een loopjongen.
Meerdere collega's hebben vast gezeten in de klote lift en we mogen daar dus niet meer alleen in maar verplicht met zijn tweeën om paniek scènes te voorkomen .

Woensdag kwam ik S tegemoet lopen en vroeg haar voor de grap of er nog schone dweilen in de voorraadkast lagen lachend stak ze me de middelvinger toe.
Ondanks de extra voorzorgsmaatregelen is de sfeer niet verandert tot mijn verbazing werd ik herkent door een man ,die een praatje met me probeerde te maken.

Jij werkt op verschillende locaties ?
Klopt, momenteel even niet .
Je herkent me niet ?
*als ik alle gezichten moeten onthouden die ik tegen kom tijdens werk dan word ik stapel idioot*
Nee
Ik herken je wel jij viel in bij de bdsm club waar ik werk .
* daar kwamen de visioenen van bloederige beelden weer in mijn hoofd 1,5 meter afstand tussen mij en deze man is veeeeel te weinig !*
Oja nu herken ik je, leuk je weer te zien ik moet verder.
Ik heb je hier nog niet eerder gezien ?
* pfff alsof ik alle tijd van de wereld heb om een praatje met hem te maken dit kap ik maar even hartloos af *
Ben hier ook niet voor de lol kun je misschien even ruimte maken zodat ik er langs kan je houd me van mijn werk ! * griezel*

Hij drukt zichzelf zowat tegen de muur en gebaard met zijn armen dat ik voorbij kan gaan.
De kamer ziet er schoon uit hij heeft zijn zwepen blijkbaar thuis gelaten .
Gisteravond sta ik met mijn collega's de afdelingen te bespreken en ja hoor meneer griezel komt voorbij lopen en knipoogt waarop ik automatisch een wenkbrauw omhoog trek die mijn collega's ook zien.

Die kerel heeft elke avond een ander in zijn kamer de roddelbrigade is meteen actief .

Lief Dagboek, zoals je merkt begeef ik me in twee werelden en voel ik me zo thuis met mijn meisje veilig in mijn armen en is het best vermoeiend allemaal.
19 feb 2021 - bewerkt op 19 feb 2021 - 129x gelezen
Profielfoto van WhyButterfly
WhyButterfly, vrouw, 22 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende