Titel slaapt al

Allereerst, hallo.

Dit is echt by far het meest lazy dat ik ooit een verhaal heb geschreven. Er is toch zo'n soort gezegde dat als je iets gedaan wilt krijgen dat je het door een lui persoon moet laten doen. dat deze de meest efficiënte manier vindt om het gedaan te krijgen. Of zoiets dan. Nou, mijn tv heeft bluetooth en ik kan de video output van mijn pc streamen naar mijn tv, waarom dan ook niet kijken of mijn draadloze toetsenbord en muis het op die manier doen. Kwaliteit zal wel niet heel top zijn want het is hier vrij donker maar nachtmodus, zie hier:



Anyway, lui op de bank dus even wat schrijven. Zoë ligt lekker in haar mand te maffen, we hebben vandaag bijna 10km gelopen plus dat zij nog gezwommen heeft. Ik heb zelf een oké week gehad, fysiek loop ik toch nog tegen de nodige issues aan. Weet niet of ik dat hier heb geschreven (volgens mij wel) maar ik heb sinds vorig jaar zomer issues met mijn benen en onderrug. Het is ontstaan na het hardlopen en sindsdien foute boel. Fysio hielp weinig en ik zou naar de neuroloog gaan maar toen kwam in februari en maart allemaal uitstel van zorg en moest ik wachten. Nu ben ik zelf ook nog eens ultra eigenwijs qua uitstel van dingen waar ik mee zit dus ik dacht 'komt wel goed, doorbikkelen'. Weer gaan sporten, wandelen, maar ook veel zitten natuurlijk i.v.m. werk en dat ik over het algemeen gewoon niet de actiefste ben. Maar sinds een paar weken is het weer raak, toch maar neuroloog gebeld en ik kan nu 22 oktober terecht. Eigen schuld, had ik het maar niet zo lang uit moeten stellen.

Waar ik wel positieve dingen van merk is mijn voeding. Ik heb 4 keer bewerkte suikers gegeten afgelopen 1,5 maand. Ja, het kost me hele grote moeite om er van af te blijven, zeker op dagen dat ik me minder goed voel. Maar ik ben sinds een week of 3 week actief aan het fietsen en met krachttraining bezig en dan kan ik merken dat ik het 's avonds (mijn go-to snack moment) zonde vind om al mijn effort voor niks te laten zijn. Het gaat met ups en downs maar ik heb besloten om mezelf maar gewoon lief te vinden met welke keuze ik ook maak.

Over mezelf lief vinden gesproken, ik merk dat ik vanaf medio augustus tot nu in een goede fase zit. Juni en juli waren zwaar tot zeer zwaar en ik heb toch echt wel wat maanden gehad waarin ik echt naar binnen toe gekeerd was. Ik heb wel naar de mensen om me heen aangegeven dat het niet goed ging, maar levens van iedereen lopen door en hoe hard het ook klinkt, het blijkt toch echt dat je vooral op jezelf moet kunnen rekenen. Een paar afspraken waren afgezegd en ondanks dat het me verdriet deed zorgt het er ook voor dat ik meer op mezelf reken. Ik ben inmiddels 2,5 jaar single en ik heb hele mooie tijden gehad maar ook echt ontzettend diepe dalen. Was het fijn geweest om thuis te komen en dat tegen iemand te kunnen zeggen? Absoluut. Maar dat was niet zo, ik heb op momenten dat het echt heel erg donker was zelf het licht moeten zoeken. Dat is gelukt, ik hoop dat ik over een tijdje kan zeggen dat ik daar ook erg trots op ben.

Het leven staat nooit stil, ook niet wanneer er voor je gevoel in een paar maanden tijd niet zo heel erg veel veranderd. Ik lees veel, heel veel. Maar ik haal soms ook veel dingen binnen van buiten. Volg het nieuws, (buitenlandse) politiek, ben een sportkijker, mag me graag inlezen op bepaalde onderwerpen/conflicten en zo. Daarmee haal je ook een hoop onrust binnen, soms zorgt het voor een machteloos gevoel als je begrijpt wat ik bedoel. Ik kan me enorm opvreten over Rutte bijvoorbeeld, iemand die bonnetjes, bombardementen en besprekingen nog wel eens vergeet. Wat hij ook vergeet is om voor eens en voor altijd alle dossiers van de toeslagenaffaire te sluiten. Zeg 'mea culpa', ga ergens in een grote zaal staan waar alle gedupeerden bij elkaar zijn en ga volledig door het stof en fix alles.

Afgelopen maanden denk ik veel na over de invloed die ik heb, privé maar ook met name in mijn werk. Ik zit ondertussen al 14 jaar in leidinggevende functies maar ben wat heen en weer gehobbeld tussen commercieel en overheidswerk. Mijn invloed ligt in het luisteren naar mijn collega's, altijd vertrouwen geven en bijsturen waar nodig. Ben ik gelukkig met mijn werk? Nee. Het zorgt voor een heel fijn leven waar ik in mijn eentje echt helemaal niks te klagen heb maar ik haal er al jaren al niet veel voldoening meer uit. Om geprikkeld te blijven switch ik elke 2 tot 3 jaar van werkgever, nieuwe indrukken en nieuwe energie. Maar ik zou graag écht wat willen betekenen in de wereld maar ik heb mijn studie nooit afgemaakt.

Dus vorige week begon het te kriebelen, toch maar kijken. Waar wordt je nou zo enthousiast van dat je het vol zou kunnen houden om je zoveel jaar weer te committeren (< 2 keer fout geschreven, dubbel m 1 t, shit fout, was het dan dubbel t 1 m, shit fout, dubbel dubbel? Ja!). Ik heb maar wat gidsen digitaal op laten sturen en ik zit nu heel erg in de hoek van social work te kijken (het vroegere maatschappelijk werk en dienstverlening zeg maar). Het is echt een giga commitment dus ik ga echt wat maanden over nadenken voordat ik een besluit maak. Maar ik zou zo graag iets willen doen in de persoonlijke begeleiding, het liefst met (probleem) jongeren. Vroeger wilde ik ontzettend graag voor de klas staan, maar ik denk dat het leraarschap een beetje een vervolgen kans is. Ja, ik ben pas 35 maar met mijn gespreksachtergrond vanuit mijn werk zit ik veel meer in de social work hoek dan docent denk ik toch.

Stof tot nadenken dus. In de tussentijd proberen om mijn totale afkeer tegen alles wat er speelt op het werk maar niet teveel houvast te laten krijgen om te snel een besluit te nemen. Maar het gaat flink de verkeerde kant op, de omgang met personeel is echt beroerd. Van hosanna met vaste contracten voor wie het maar wil naar 40 man eruit in 3 maanden tijd. Een directeur waar ik heel ver van af sta en hoe fijn ik mijn team ook vind, ik ga er persoonlijk helemaal op stuk. Hoe dan ook ga ik in het nieuwe jaar op zoek naar wat anders, we zullen zien.

Pfoe, dat was best een hoop voor zo tussendoor. Ik ga douchen, de hond uitlaten en naar bed om nog wat te lezen. Shit, ik ben de muziek vergeten, gewoon een keertje als afsluiter deze hele fijne, al jaren minimaal eens per week aan:



Committeer ik me nog even aan een afsluiter, hoi,

Patrick
12 sep 2021
Meld ongepast verhaal.
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van WDAMW
WDAMW, man, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende