Tijd voor de resetknop

Waarde lezers, de titel geeft goed weer waar dit verhaal over zal gaan: ik moet mezelf weer even bijsturen. De resetknop moet ingedrukt worden.

Het ging een tijdje goed met me. Ik ging naar de psycholoog, en boekte daar vooruitgang. Na verloop van tijd werd ik beter in het zien van mijn eigen meerwaarde. Ik besefte dat ik wel degelijk een bijdrage lever aan de maatschappij, dat het niet zo is dat de rest perfect is en ik niet. Ik heb jarenlang rondgelopen met een gebrekkig zelfbeeld, dat ik met behulp van de zeer praktische tips van de psycholoog in zekere zin wist te repareren.

Het goede nieuws is dat het positieve zelfbeeld niet helemaal in elkaar is gestort. Ik ben nog steeds in staat te zien dat ik van toegevoegde waarde ben voor de maatschappij. Waarom ben ik dan toch van mening dat ik van koers moet veranderen? Ik heb de afgelopen weken/maanden de volgende vier fouten gemaakt:

1. Ik ben te laat begonnen met het actief volgen van mijn huidige vakken, waardoor ik nu structureel achterloop.

2. Ik ben te veel vakken aan het volgen. De vakken van nu zijn in totaal goed voor 14,5 studiepunten. Omdat ik naast studeren ook nog werk voor de PvdA, is de feitelijke werklast dus hoger dan 15 studiepunten. Ik weet uit ervaring dat 15 studiepunten echt het absolute maximum vormen. Meer dan dat kan ik in ieder geval niet aan.

3. Ik leg veel te veel nadruk op mijn liefdesleven. Ja, ik mag liefde belangrijk vinden. Ja, ik mag verlangen naar een vriendje. Dat weet ik. Wat niet gezond is, is dat ik rancuneus en bitter word als ik niet krijg wat ik wil.

4. Roken. Ik ben verdorie weer sigaretten gaan opsteken bij de borrel.

Die eerste twee fouten heb ik eerder gemaakt, en wel toen ik voor het eerst economie studeerde. Ik dacht toen dat ik alle vakken van economie plus een tienpuntsvak (!) van politicologie kon doen. Dat, in combinatie met het feit dat ik niet meteen begon met studeren, leidde ertoe dat ik op een gegeven moment mentaal instortte en stopte met economie (hier heb ik ook over geschreven). Ter verbetering van die fouten ga ik twee dingen doen. Allereerst stop ik met een van de economievakken, om de feitelijke werklast onmiddellijk te verlichten. Ten tweede ga ik in het volgende onderwijsblok op tijd beginnen met studeren. Na het schrijven van dit verhaal ga ik ook gelijk mijn boeken bestellen voor de vakken van het volgende blok. Wellicht ga ik me ook inschrijven voor de vakken, maar dat kan alleen als de inschrijving al geopend is.

En de derde fout? Ik heb weer eens een paar mislukte dates gehad, met twee verschillende heren, overigens. Ze mislukten omdat we qua persoonlijkheden geen match waren, niet omdat ik te heftig was. Side note: hier merk ik dus dat er sprake is van vooruitgang op mentaal vlak. Vroeger was ik geneigd te denken dat m'n dates mislukten omdat ik te klef, te spraakzaam, te lollig was. Nu ben ik juist geneigd te denken: ja eh, het is toch juist leuk dat ik een geanimeerd gesprek probeer te voeren? En dat ik grapjes maak? Als die ander op een ander level zit, dan is dat jammer. Dat zegt echter niks over mijn persoonlijkheid.

Maar ik word dus wel gefrustreerd omdat het mislukt. Ik denk echt: jongens, is het nou zo moeilijk om te daten? Is het zo moeilijk om oprechte interesse te tonen, grapjes te maken en gewoon lekker te kletsen tijdens een date? En omdat ik deze gedachtes constant heb, trek ik nu de conclusie dat ik te veel nadruk leg op m'n liefdesleven. Ik ben eerlijk gezegd een beetje moe na zo veel moeite te hebben gedaan. Met de eerste jongeman heb ik twee weken lang gekletst via WhatsApp. Dat kostte veel aandacht en tijd, die ik natuurlijk ook ergens anders in had kunnen investeren. Voor de tweede jongeman heb ik uitgebreid staan koken. Daarvoor moest ik met een zware boodschappentas naar huis sjokken. Het punt is: ik doe te veel moeite. Ja, omdat ik het belangrijk vind. Ik mag het belangrijk vinden. Maar misschien moet ik wat spaarzamer omgaan met die moeite. Moeite moet ik pas doen wanneer ik een klik voel en wanneer ik bijna zeker weet dat de heer, met wie ik aan het daten ben, ook moeite zou doen voor mij.

Over die vierde fout kan ik kort zijn: dom, dom, dom. Het ging twee maanden goed, en toen ging ik stapsgewijs weer richting gezelligheidsroker. Gisteravond was de borrel van de Dinsdagavondclub, en ik heb toen ook weer twee sigaretten staan roken. Nee, ik ben geen kettingroker. Maar ik was verdorie gestopt! Wat ga ik nu doen? Ik stop voorlopig met alcohol drinken. In ieder geval een maand. Ik weet namelijk dat alcohol dé trigger is voor mij. Wat ik daarna ga doen? Even over nadenken. Overigens, ik heb op het vlak van roken gelijk een stap richting stoppen gezet: ik had nog sigaretten in de la. Die heb ik net onder de kraan gehouden en weggegooid. Ik. Was. Gestopt.

Mijn psycholoog zou me complimenteren met deze analyse. Ze bevat een opsomming van de gemaakte fouten, en geeft aan hoe de fouten verbeterd kunnen worden. Ik ben er ook blij mee. En ik ga me er gewoon aan houden. vrolijk


Xverliefd
23 nov 2022 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Curacaotje
Curacaotje, man, 21 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende