's Nachts sporten (is voor idioten)

Het is 01:15 's nachts en ik kon niet slapen, mijn benen zijn simpelweg te onrustig. Dat heb ik altijd gehad, rusteloze benen betekent een rusteloze nacht. Warme voeten net zo, dan gooi ik ze buitenboord en hoop ik maar dat ze snel afkoelen. Ze spartelden onder mijn laken en ik bedacht me ineens de wijze les die iemand mij ooit gaf 'als je te lang niet kan slapen moet je niet in de slaapkamer blijven, die is om te slapen of voor seks'. Nu staat dat laatste sowieso op standje waakvlam en slapen lukt zeker niet, er uit dus.

Ik doe de slaapkamerdeur open en ik zie Ziggy in de hoek van de gang wakker worden. Ze doet altijd zo iets leuks als ze me ziet, haar staart gaat strak de lucht in en ze komt met een soort huppeltje naar me toe. De huiskamer in en maar iets van thee zetten denk ik. Terwijl de waterkoker zijn oorverdovende ritueel begint loop ik de gang in en richting de sportkamer waar ook mijn boekenkast staat, dan maar iets lezen. In mijn ooghoeken zie ik mijn hardloopschoenen en ik denk 'dat is wel heel gek toch?'. Nee, laat maar, niet het moment. Weer de huiskamer in met 'De eeuwige bron' (al 3 keer gelezen, maar inmiddels al ruim 5 jaar terug) onder mijn arm en ik settle me op de bank met mijn thee en 2 katten die naast me komen liggen. 'Ja, of toch wel doen'. Ja fuck, nu moet ik ook.

Er zijn ook sportscholen die 's nachts open zijn dus hoe gek is in de nacht sporten eigenlijk? Ja heel gek, doe normaal. Het past helemaal niet in een gezond ritme om in de nacht je in het zweet te werken. Ik heb de hele dag gewerkt, ben veel de deur uit geweest en had allang moe moeten zijn. Maar goed, ik sta hier na mijn sportbroek en sweater nu mijn schoenen aan te trekken dus het zal wel. De voordeur open en het is berenkoud, nou ja het is koud voor september (denk ik?). Iets in mijn biologische klok zegt dat dit niet normaal is maar mijn hoofd zegt 'ja hup gaan' dus ik ga.

Ik besluit om wat te stretchen in het park vlakbij mijn appartement en loop daar even wat kleine rondjes om de kuiten en bovenbenen een beetje los te krijgen. Op wat autoverkeer aan de overkant van de Vecht na is er niemand te zien en horen. Maak de lichtstrip om mijn kuit en bovenarm vast en zet ze aan, knipperend, pulserend, helemaal aan. Horloge op standje hardlopen, drie keer stevig inademen en go.

Potver dat valt zwaar, mijn lijf voelt echt even als een diesel, mijn benen zeggen 'fuck shit gaan we dit echt doen, geef me even, fuck'. Maar eenmaal aangekomen bij de grote brug ben ik lekker op weg. Met lekker op weg bedoel ik net iets sneller lopen dan joggen hoor, met mijn 1.90 en wat brede bouw ben ik geen hardloopkoning. Zie mij niet als een hert over asfalt, meer als een ontsnapte bulldozer die 's nachts de buurt onveilig komt maken. Maar hee, ik ren hier en ik ben alleen.. denk ik.

Eenmaal boven op de brug aangekomen (hartslag 150+) sta ik mijn hart van de grond te rapen en druppelt het zweet super charmant zo mijn eigen mond in en ik zie uit mijn ooghoek ineens onder aan de brug een setje rode lampjes. Potver, het zou toch niet?! Nou daar stond ze/het/iets zich uit te rekken, hakken billen moves te doen en zover voorover te buigen dat de tenen aangeraakt kunnen worden. Fucking lenige uitslover. Maar het was inmiddels 1:55 en ik kon mijn eigen ogen niet geloven. En weet je wat ik dacht? 'Dan ben je toch ook gek', dat was het eerste wat in me opkwam, terwijl ik daar mijn eigen tong van het asfalt stond te rapen omdat ik al zo kapot was.

De schaduw begon te bewegen en jawel hoor, daar ging (nu toch duidelijk) ze. Ik had even de gedachte om er gewoon achteraan en naast te gaan lopen. Maar even beeldschets, midden in de nacht, langs het kanaal, vrouw alleen en een man die daar achteraan komt rennen. Het is dat ik geen donkere huidskleur heb maar in Amerika zouden ze je daar de kogel voor geven zullen we maar zeggen. En sowieso, alsof ik als een topsporter daar achteraan zou kunnen gaan, ze hoort me aankomen als een bejaarde luiaard met kennelhoest. Nee, gewoon hetzelfde rondje terug naar huis.

Hoe weinig ik hardloop (meer van het spinnen en zwemmen) viel gelijk op omdat ik AL SPIERPIJN BEGON TE KRIJGEN TERWIJL IK TERUG NAAR HUIS LIEP, ja serieus. Ik voelde mijn kuiten al nog voordat ik de sleutel in de voordeur van het complex had gedaan. De trap op voelde echt alsof iemand rode pepers over mijn huid had lopen smeren, branden, goeiendag. Maar ik had het gedaan, inmiddels 02:20 en ik was thuis. Lekker douchen met een muziekje aan en naar bed, lekker slapen.

Maar nee, niet slapen, rusteloze benen, spierpijn. Mensen die 's nachts sporten zijn idioten, waaronder ondergetekende.

Patrick
22 sep 2020 - bewerkt op 22 sep 2020 - 192x gelezen
Profielfoto van WDAMW
WDAMW, man, 34 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende