Radeloos

Gooi me een context en ik kan je vertellen wat de oplossing is. Toch is het nu zo ver gekomen dat ik volslagen radeloos in bad zit. Je zou zeggen dat ik met al mijn ervaring ook hier wel mee om weet te gaan. Ik durf zelfs te zeggen dat mijn situatie erger is geweest en toch uitgerekend nu, ik van alle mensen, sta op instorten met een klap zoals die van de kerncentrale in fukushima.

Vroeger deed ik mezelf wat aan als ik zo radeloos was en dan stroomde als het ware de spanning uit mij. Ik heb nu 2 kleine kindjes, ik kan dat niet maken. Ik word nu geacht het goede voorbeeld te geven. Ik moet steady in dit leven staan om geen kinderen te creëeren zoals mijzelf. Er wordt zo veel van mij gevraagd. Het lijkt wel van alle kanten tegelijk aan me te trekken. Gevierendeeld door paarden terwijl iemand langzaam mijn schedel open breekt is de juiste omschrijving van wat ik nu voel.

Zo gemakkelijk als de woorden normaal uit mijn vingers stromen, zoveel moeite heb ik nu met dit kleine stukje tekst. Dat liedje Oceaan van Racoon? Ik heb al zo ver moeten kruipen, dat laatste stuk zal ook wel gaan? Ik red het niet meer. Terugdenkend aan alles maakt dat ik niet eens begrijp dat ik überhaupt zo ver ben gekomen. Ik sta al vanaf kind af aan onder zware stress gebukt. Komt hier dan nooit een eind aan?

T is natuurlijk die fucking burnout die hier praat, dat samen met de trauma's die nu aan de lopende band getriggert worden.. ik zou nu wel even kunnen vertoeven in wat rustiger vaarwater.
01 mrt 2021 - 89x gelezen
Profielfoto van ADDitude
ADDitude, vrouw, 29 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende