Psychosomatisch Fysiotherapeut

Heeft iemand hier daar ervaring mee? Wat vond je ervan? Heeft het iets voor je gedaan?

Ik ben afgelopen donderdag voor een intake geweest. Het was een aardige vrouw die mij de hemd van het lijf vroeg. Heel begrijpend maar ook heel kordaat en ze wind er geen doekjes om.
Ik had wel een goed gevoel bij het gesprek. Ik heb jarenlang hard gewerkt aan mezelf om alle ellende achter mij te laten. Wat ik begreep van haar is dat je lichaam alle ellende opslaat. Dus ondanks dat ik geestelijk alles verwerkt heb loopt mijn lichaam achter. Een geestelijk of lichamelijk trauma kan zorgen dat het, zeg maar, goed inzinkt (als je snapt wat ik bedoel). Voor mij dus lichamelijk trauma zoals de keizersnede bijvoorbeeld.
Nu ben ik dus in en in moe, alles is zwaar, alles doet pijn, mijn buikpijn gaat niet over, het lukt me steeds minder om alles te doen. Vandaag ben ik om half 8 opgestaan, heb ik gestofzuigd, baby in bad gedaan, was gedraaid, wat opgeruimd, gestreken en voor de rest voor T. gezorgd. Dat verspreid over een hele dag en ik ben zo enorm uitgeput. Ik kan er steeds minder voor T. zijn omdat ik het gewoonweg niet kan opbrengen.
Die dingen heb ik allemaal uitgelegd, haar reactie: dit kunnen we verhelpen, hier kan ik iets aan doen. Waarop ik, vrij bot, heb gezegd dat ik dat wel een heel groot statement vond. Zij niet, volgens haar gaan we dit oplossen.
Jarenlang heb ik bij de huisarts gelopen, nee mevrouw.. het is uw situatie, het zijn uw medicijnen, neem maar rust, uw ijzer is wat laag... en nu zit daar opeen iemand die zegt: prima, gaan we oplossen...
Heel heel vreemd om dat opeens te horen.

Ze legde wel uit dat het geen makkelijk traject wordt, gemiddeld ben je daar een jaar bezig. En dat ik zal moeten stoppen met alles. Pardon.. alles? Ja, zelfs een kleine huishoudlijke klus is teveel (klopt ook hoor) en ik heb een gezonde man die in het weekend best wat kan doen. Dat schoot me wel in het verkeerde keelgat. Ja P. is een gezonde man die best wat wil/kan bijspringen maar dat hij 5 dagen werkt en dan in het weekend nog eens al het huishouden kan gaan doen? Nee sorry dat is niet aan mij besteed. Waarop zij zei dat het voor mij een vorm van controle houden is en dat ik die controle moet loslaten. Dat ik mezelf en mijn herstel op nummer 1 moet gaan zetten. Fuck... daar heeft ze dan wel weer een punt. Als ik het goed begreep ga je terug naar de basis en van daaruit bouw je weer op.
Aan het einde zei ze letterlijk dat ze me in verwarring weg ging sturen, er was geen ruimte voor vragen, ik mocht het thuis allemaal gaan overdenken. 8 April weer een afspraak.

Ik vind het zo enorm lastig. Ze heeft gewoon een goed punt, huishouden is mijn vorm van controle over mijn leven hebben. Als mijn huis aan kant is (lees absoluut niet schijnend schoon hoor) dan ben ik zelf ook aan kant. Plus het druist tegen mijn hele hebben en houen in om P. het hele huishouden te laten draaien, zo zijn we niet getrouwd zeg ik dan.
Maar goed ik weet absoluut niet wat de therapie gaat inhouden en hoe dat zal gaan. Helemaal niks doen kan toch niet want T. heeft me nodig en stilzitten kan ik slecht. Dus misschien maak ik me ook wel heel druk over niks.

Toch... wat als ze de waarheid spreekt... wat als ze dit echt kan oplossen en ik mezelf, al was het maar de helft, beter ga voelen. Al was het maar de helft meer energie....

dat zou toch een echte winst zijn...

Voor de zekerheid wil ik van de week nog wel even langs de huisarts, even vragen of hij alles even wil testen/bekijken. Even zeker weten dat er toch echt geen lichamelijke oorzaak is zo na de zwangerschap. Want bv een laag ijzergehalte zou hier ook geen goed aan doen.

-xx-
22 mrt 2021 - 203x gelezen
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende