Poezengeneuzel & intens genieten

Goedemorgen,

Zoals altijd ga ik eerst je oren verwennen met hele een hele fijne track, weer een classic. Sun Kil Moon staat niet meer zoveel aan als vroeger, maar ze hebben een stuk of 5 nummers die een warm plekje in mijn hart hebben. Dit is er een van.



Oké, laat ik met het allerbelangrijkste beginnen, met de poezen gaat alles goed. Gisterochtend om 9:00 waren ze bij de dierenarts zonder dat ze onderweg te erg hebben moeten piepen. Zelda is altijd wel een soort 'ik vind dit echt niet leuk en ik laat dit weten' stand, Ziggy wordt nog rustiger en lijkt zich er maar bij neer te leggen. De assistentie gevraagd of ze gelijk hun nagels kon doen, want ze waren toch knock-out. En dat ik graag even wilde dat ze belde als ze uit narcose kwamen, omdat ik zorgen had om Zelda (zie verhaal eergisteren). Dat heeft ze ook gedaan, rond 12:30 belde ze dat Zelda al wakker was en dat Ziggy nog wat aan het dutten was. Alles goed gegaan, alles gezond.

Uiteindelijk konden ze om 16:30 opgehaald worden, allebei van die mega grote ogen door de verdoving. Zagen er heel suf en wankelig uit maar niet gek als je onder narcose bent gegaan en je eierstokken zijn er zojuist uitgehaald. Mooie hechtingen op de buik, pleister eroverheen, keurig. Chippen was goed gegaan en zijn inmiddels via internet geactiveerd, nageltjes weer top. Financieel weet je dat het altijd weer een hap is maar echt meer dan oké nu ik weet dat ze fysiek veel minder gedoe hebben. Nu hoeven ze komende jaren niks meer en kunnen ze gewoon als huispoezen hun ding doen en is de baas weer gerust dat ze oké zijn.

Bij thuiskomst schoot Zelda gelijk onder de bank, Ziggy rende naar mijn thuiswerkkamer en ze lieten zich ook een tijdje niet zien. Mijn zus en haar kids waren hier de hele dag dus misschien dat ze het ook even te druk vonden voor hoe ze zich voelden. Zus en kids hebben hier gegeten en gingen niet te laat weer naar huis, de poezen lieten zich gelijk weer zien. Ziggy was echt mega knuffelig, die bleef achter me aanlopen en elke kans die ze zag wilde ze aangehaald worden. Zelda was content op afstand, die had nog niet zoveel behoefte aan polonaise aan haar lijf. Toen ik ging slapen nog even hun wondjes gecheckt, alles oké.

Holy fuck wat heb ik lang geslapen, mijn nacht van donderdag op vrijdag was ook wel echt heel crappy, veel liggen denken aan de operatie (ja, overbezorgd om mijn huisdieren). Maar ik was gisteravond echt helemaal op rond 22:30, kus aan de poezen en naar bed gegaan. Sliep rond 23:15 denk ik en ik werd om 9:10 wakker vanmorgen, niet normaal. Ben normaal tussen 7:45 en 8:15 wakker en ready to go, maar ik had het nodig blijkbaar. Slaapkamerdeur open, stilte, huiskamer deur open en daar zaten 2 staarten, 4 ogen en 8 pootjes me aan te kijken. Gelijk langs me schieten en op het bed springen, omvallen om aangehaald te worden. Alles oké dus, ze hadden ook bijna hun voerbakken leeg en er was veel water op. Nu zit ik achter de pc dit te schrijven en Ziggy zit ouderwets in het midden van mijn scherm naar het bewegen van de letters te kijken.

Als ik nu kijk hoeveel ik heb geschreven over de ingreep bij Ziggy en Zelda, lol, wat is het equivalent van een kattenvrouwtje? Een poezenman? Laten we het daar maar op houden.

Er gebeurde gisteren nog iets. Mijn zus wat met haar kids naar de opticien voor mijn nichtje en ik zat in de huiskamer op de bank. Ik mag graag zo'n uur tot anderhalf uur op de bank zitten met mijn ogen dicht en de muziek aan. Dan maak ik vaak van tevoren een playlist aan zodat ik ook niet met mijn telefoon bezig hoef te zijn en echt even de tijd heb om zen te zijn. Dat zijn vaak tussen de 15 en 20 nummers en die wissel ik om de zoveel dagen.

Ik zat denk ik een minuut of 20 en voelde me mega ontspannen. Toen kwam er een nummer op (weet niet waarom maar ik hou hem nog liever even voor me, misschien dat ik er nog wat over schrijf binnenkort) en ondanks dat ik het van voor tot achteren helemaal ken had ik gelijk bij de eerste seconde kippenvel. Het nummer duurt net geen 5 minuten en na 3,5 minuut werkt het naar een soort hoogtepunt toe. En toen dat moment kwam voelde ik de tranen over mijn wangen rollen. Niet van verdriet maar ik voelde me zó erg in dat moment. Een soort van totale rust en toegang tot mijn emoties. Daar zat ik midden op de bank, ogen dicht en ik voelde gewoon elk instrument, de zang, een moment van intens geluk denk ik. Het is lang geleden dat ik dat had. Kippenvel heb ik dagelijks wel bij muziek, of dat ik echt heel erg in een nummer kan zitten maar dit was wel echt next level. Het was bijzonder en het was heel erg fijn. Muziek is de beste drugs.

Mooie was dat toen het nummer klaar was mijn telefoon trilde, het was mijn zus. Ze zei: "Ben je wel thuis? We staan al een tijdje voor de deur en hebben al 5 keer aangebeld." Ik was echt compleet ergens anders in mijn hoofd, heerlijk.

Tot later, kattenreismand.

Spotify/Deezer: Alcest - Autre Temps

Patrick
08 jan 2022 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van WDAMW
WDAMW, man, 35 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende