Ongelukkige man

Mijn lieve hardwerkende vent trekt zich regelmatig terug. Hij doet alles om mij te ontzien en dat is super lief, maar ik wil weten hoe het met hem gaat. Soms denk ik dat hij ontzettend ongelukkig is. Dat hij zijn werk niet leuk vind, het zwaar thuis vind en er gewoon even geen zin meer in heeft.

Ik zou het goed kunnen begrijpen, een vrouw die bijna 39 weken zwanger is en nauwelijks nog iets kan, maar wel nestel drang heeft, een peuter die veel aandacht vraagt, een huis wat niet af is en ook moeilijk af komt er zijn nog zoveel klusjes.

Alle ballen in de lucht houden, ik heb diep respect voor hoe hij het allemaal doet. Graag wil ik er met hem over praten, laten zien hoe trots ik op hem ben, vragen wat hij denkt en voelt. Met hem mee kunnen leven en denken en hem ook laten voelen dat ik achter hem sta en hem met alles wil helpen zover dat kan. Dat we op elkaar kunnen steunen en leunen.

Misschien is dat een vrouwen ding? Om alles bespreekbaar te willen maken?

Hij wil niet praten, wil mij juist ontzien. Hij wil voor mij zorgen en niet nog meer zorgen geven, wat mij juist weer zorgen baat.

Wat kan ik doen om mijn man toch het gevoel te geven dat ik er ben en ontzettend veel van hem houd en trots op hem ben? Zonder dat hij het gevoel heeft te “moeten” praten?

Ik zeg hem elke dag hoeveel ik van hem houd en hoe blij ik met hem ben, toch voelt het niet genoeg.
24 jun 2024 - bewerkt op 24 jun 2024 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van iami
iami, vrouw, 36 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende