Mijn vader

Had ik al verteld dat mijn vader dood is?
Mijn vader is dood.

Direct na de booster vertrok hij naar Frankrijk met zijn camper om drie dagen later terug thuis te komen (ik hoorde de wagen voor de deur stoppen maar had geen zin om uit bed te gaan en hem te verwelkomen). Hij at nog wat (de lege pan stond op het aanrecht), hij ging naar bed, en hij is in zijn slaap overleden. Aan een acute hartstilstand. Dat dacht de arts tenminste die kwam schouwen.

Achteraf was het wel heel raar dat hij voor het laatst afscheid nam zonder enige opdrachten. Ik hoefde niets te doen (kleren bij elkaar zoeken, camper schoonmaken, om boodschappen), zei hij. "Misschien ben ik vanavond al weer terug", loog hij een laatste keer. We omhelsden elkaar. Dit is een leugen. Ik omhelsde hem: "Goede reis, veel plezier", en dat was het.

Broer en ik vonden hem, in bed. Volledig rustig, niet verkrampt, lag hij "te slapen".
Broer kwam mijn twee nichtjes brengen. Hij zelf ging bij vrienden eten. Hij ging even bij pa kijken, vond het raar dat hij niet beneden was, liep naar boven, zag pa op bed liggen, vroeg zich af waarom hij op bed lag, kwam terug bij mij, bij ons (Boot, M en L). "De achterdeur was dicht. Ik denk dat pa niet lekker is."

Ik ging mee met hem. Op de trap draaide ik me om naar broer: "Hij is dood".
Broer: "Neeeeee! Dat zal toch niet?!"
We struikelden naar boven. In de deuropening vielen we elkaar in de armen.

Ik ben de oudste van ons twee op dat moment.
Mijn verdriet kwam later.

Om te onthouden:
Beleef je verdriet in het moment. Een ander of beter moment komt er niet.
Neem de tijd om afscheid te nemen.
Zorg ervoor dat iemand, of meerdere mensen het liefst, alle gewone dingen doen voor je: boodschappen, voor eten en drinken zorgen, de telefoon aannemen. Geruisloos.
Als je een broer hebt; regel alles samen. Aangetrouwde mensen of anderen moeten zich nergens mee bemoeien.
Een afscheid groeit.
De schok, het eerste verwerken; neem de tijd bij degene die dood is voordat je gaat bellen naar een begrafenisondernemer of huisarts. Als het officiële pad eenmaal is ingeslagen, gaat alles in een stroomversnelling waar je maar amper iets over te zeggen hebt als je niet sterk in je schoenen staat.

Mijn vader is dood.
Dat besef verandert de wereld.
Je kunt je er niet op voorbereiden want je hebt dit niet eerder meegemaakt.
Het leven is voorgoed anders. Hoe anders, daar kom je achter.
Ik voel me levend als nooit tevoren.
20 jan 2022 - bewerkt op 20 jan 2022 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van *M*
*M*, vrouw, 37 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende