Keuzes

De laatste dagen vraag ik me vaak af of alles anders was gelopen met het maken van kleine andere keuzes. Is het leven slechts een aaneenschakeling van willekeurige gebeurtenissen, of is het meer een domino-effect waardoor elke keuze invloed heeft op de volgende?

Stel dat je op een kruispunt staat: check ik de telefoon van mijn partner vandaag wel of niet? Je maakt de keuze om het niet te doen, immers is vertrouwen de basis van elke relatie en je haalt jezelf vast dingen in je hoofd, uit onzekerheid, die nergens op gebaseerd zijn. Vervolgens koop je een huis samen en een lelijke SUV omdat je een kind wilt en leef je nog lang en wellicht gelukkig. Maak je de keuze om zijn telefoon te checken wel? Vertrouwen mag dan de basis van elke relatie zijn, maar de behoefte om je partners telefoon te checken, zegt waarschijnlijk al dat het, door welke reden dan ook, niet helemaal goed zit met dat vertrouwen. Je neemt de andere afslag op het kruispunt en komt er achter dat je niet de enige in zijn leven bent en dat hij al maanden elke avond waarop jij hard aan het werk bent om te kunnen sparen voor dat huis en die SUV samen met haar op de bank zit. Of god weet waar zit. Doet er ook niet toe. Je pakt je spullen, gooit zijn spullen uit het raam en gaat nooit meer terug.

In eerste instantie is het een kleine keuze: check ik wel of niet zijn telefoon? De gevolgen zijn echter verregaander dan je in zo'n ogenblik van enkele seconden kunt overzien. Op basis van mijn dramatische voorbeeld dat alleen in films zo zwart wit is, mogen we de conclusie wel trekken dat elke keuze invloed heeft op de volgende. De gevolgen zijn natuurlijk niet altijd zo dramatisch: ik hoop in ieder geval dat de keuze voor een witte of zwarte blouse bij het ontmoeten van mijn nieuwe schoonouders vanavond geen gevolgen van deze omvang kent. Echter ben ik me bewust geworden van het feit dat de keuzes die ik maak niet alleen gevolgen hebben voor mijn eigen domino-reeks, maar ook voor die van de mensen om mij heen. Als ik twee jaar geleden al iets minder geaccepteerd had en bij hem weg was gegaan, had hij nu niet hoeven leven met de teleurstelling in hemzelf van het vreemdgaan. En had ik niet zo enorm geworsteld met het vertrouwen in mensen met als gevolg dat ik in mijn nieuwe relatie, met op het oog een ongelofelijk goed en fijn persoon, bij alles dat stemmetje in mijn hoofd heb met de vraag of het wel echt zo goed en fijn is. Als hij niet zo'n enorme klootzak was geweest en gewoon gezegd had dat ik hem niet meer kon geven wat hij wilde, in plaats van met een ander alvast toekomstplannen maken, had ik vanavond gewoon de witte blouse aangetrokken en niet eens stil gestaan bij welke indruk ik daarmee zou maken. Dan had ik het vertrouwen gehad in het feit dat het om mij gaat, en niet om wat ik draag. Door zijn keuze is zelfs mijn vertrouwen in het beoordelingsvermogen van mensen die ik nog niet eens ontmoet heb weg.

Vandaag probeer ik de keuze te maken het verleden voor even los te laten en vertrouwen te hebben in het feit dat ik ook met een vuilniszak aan best een aardig persoon ben. Morgen zie ik dan wel welke gevolgen die keuze heeft en welke kant mijn dominostenen op vallen. Laten we hopen de goede.
25 mei 2020 - 227x gelezen
Profielfoto van Seem
Seem, vrouw, 95 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende