Hoe het nu gaat

... is een goeie vraag.

Nog niet heel erg goed. Ik worstel me door de dagen heen. Dan ben ik moe, dan heb ik nergens zin in enz. Op dit moment heb ik een wondroos infectie te pakken en zit met een stevige antibiotica kuur, wordt je ook niet heel lekker van.
De psmfysio loopt door, het is erg pittig. Soms heb ik het idee dat ik helemaal niks kan/mag of dat ik het verre van goed doe. Toch blijft ze mij verzekeren dat alles prima gaat en dat ik het heel goed doe.

Met T. gaat alles goed en van hem geniet ik enorm, 8 maanden ondertussen. Hij is begonnen met kruipen en niks is meer veilig. Hij weet ondertussen ook waar hij niet aan mag komen en dan kruipt hij er naar toe, gaat ernaast liggen zeuren, maar niet aanraken. Hilarisch! Hij groeit goed, is vrolijk, lief en echt het zonnetje van mijn dag.
Ook dat blijft pittig. Eigen tijd wordt minder en minder omdat hij minder gaat slapen. Elke keer is het opnieuw kijken hoe het ritme zit en hoe alles daarop aangepast moet worden.

P. heeft ondertussen 2 aanbiedingen liggen, tenminste de 2e komt woensdag. Hij vindt de bedrijven allebei leuk. Ik ben benieuwd!

Tussen mij en P. loopt het wat minder, tenminste ik vind dan. Hij niet echt, geloof ik. Hij doet erg zijn best in het huishouden en het samen met mij voor T. zorgen en daar ben ik heel dankbaar voor.
Toch is hij niet vrolijk, hij is moe en soms krijg ik het idee dat hij degene is die in therapie zit en alles daaraan aangepast moet worden. Regelmatig probeer ik een gesprek aan te gaan, P. doet daar actief aan mee: Je hebt gelijk, dat moet ik veranderen, je hebt een punt... zijn de dingen die ik dan te horen krijg. Ja echt, de volgende keer moet je echt rustiger aan doen... volgende keer: hoe moet dit, waar is dat, hoe moet het met T. en dan moet ik me weer inspannen... dus geen rust.
Hoe leuk het ook is om gelijk te krijgen het maakt me geen barst uit. Soms wil ik liever dat hij zou zeggen: dat is helemaal niet zo.. en de discussie aangaan en vervolgens ook wat doen met de punten die eruit komen.
Seks is keilang geleden. Af en toe heb ik wel het idee dat hij zin heeft maar hij pakt niet door en ik heb gewoon niet meer de puf om dan wéér het initiatief te nemen zodat het er toch van komt. Dus voor mij wat gestolen momentjes met mijn buddy uit het nachtkastje. En dan nog maar niet te spreken over de romantiek...

Moederdag was flut. Ik kreeg een kaartje (heel lief natuurlijk) maar dat was het. Geen ontbijtje op bed of wat dan ook. Voor een eerste moederdag vond ik dat best teleurstellend. Uiteindelijk zijn we 's middags maar ergens op een terrasje koffie gaan drinken (op mijn initiatief natuurlijk).

Ik merk nu T. er is dat ik op veel vlakken niet meer de puf heb om altijd maar het initiatief te nemen. Of we iets gaan doen op een vrije dag, altijd maar vragen hoe hij zich voelt en vaak ook hoe om te gaan met T, welk ritme te houden. Iets wat voor mij net zo goed uitvogelen is. Of wat gaan we eten, wat moet er gebeuren op een dag, wat voor boodschappen hebben we nodig, wanneer moet Hond uitgelaten worden...
Ik vraag me wel eens af waar hij de afgelopen 4 jaar geweest is... we woonden wel samen in een huis enz maar deed ik dan echt zoveel?

Blijkbaar wel, want nu ik het niet meer kan weet hij ook niet hoe het moet. Dat maakt me wel ongerust, mijn herstel duurt zolang het duurt maar op deze manier gaat het veel langer duren.
En hoe moet het straks als hij weer aan het werk gaat? Hij is nu al de punt af van thuis zijn en het huishouden en T. samen doen... laat staan dat hij nog iets gaat doen als hij straks aan het werk gaat.

Maar...... hij is wel een fantastische vader. Hij knuffelt en speelt heel veel met T. Hij zorgt voor hem als hij huilt, geeft hem eten, maakt hem aan het lachen en nog veel meer. Dat is echt zo geweldig om te zien!

Nu maar eens stoppen met typen anders blijft er helemaal niks van mijn avond over.. knipoog

-xx-
07 jun 2021 - 93x gelezen
Meld ongepast verhaal.
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende