Grenzen verleggen

In dit dagboek deel zit weinig orde, logica, systematiek in. Dit komt niet omdat mijn hoofd en hart in conflict zijn, juist niet. Ik ben ben boos, ik ben niet overspoeld door puberale hormonen liefde, ik ben niet moe, ik ben gewoon mijzelf. Ik heb nu ik dit schrijf wel iets, ik schrijf dit omdat mijn hart en hoofd dit helder naar voren vragen. Met een heldere kop schrijf ik een vermoeden in, ik kan totaal verkeerd in zijn. Maar het gaat niet om gelijk hebben, gaat er niet dat ik dit perse verwacht of dat het jaargetal precies goed moet wezen. Maar ik moet dit kwijt... ik kan dat niet doen op FB-profiel. Allemaal reacties van mensen die allemaal zoveel beter weten, hun mening hebben op basis van ervaring, wat ze hebben gezien, soms heb ik daar geen trek in. En hier ben ik niemand, maar ook weer iemand net als iedereen die ook wat instuurt. We hebben gemeen dat we delen onze levens zonder dat we perse een gezicht bij moeten zetten.



Ooit bedoeld voor 2.. maar tot dit jaar een huis van een (vrijgezel)
Mijn huis is echt mijn huis, vanaf moment dat dit oude pand werd opgedeeld in aantal starters woningen/ appartementen kreeg ik vrij hand van de woningbouw. Ik heb een benedenwoning, want ik vind mijn huis niet echt een gehandicaptenwoning alleen zeer fysiek vriendelijk. Trouwens die term is ook weer politiek correct gemaakt, dit heet vandaag de dag een duurzaam levensloop woning. Oude wijn met een nieuw etiket, ander naampje maar het is perfect. Samen met die Junk die hoop in 2020 met sjouwen met verhuisdozen vanwege zijn drugspraktijken woon ik het het langst in dit complex. Alleen heel de tijd alleen, ik had geen partner nadat dit huis dat ik eigenlijk zou delen met mijn o zo liefde trouwe vriendin (Ik noem haar even bij koosnaam om haar privacy te bewaken) Beatrix had een nare verrassing toen ik mijn huisje klaar had.

Even kort;
Kreeg paar dagen voor kerst het huis, we zijn gaan schilderen, de vloeren gaan leggen. In de week na kerst zijn we dingen gaan doen zoals grote kasten neerzetten, gasfornuis, mijn ziekenhuis bed en 2de dag van het nieuwe jaar ging ik over. En ik sliep voor het eerst alleen in huis op 3 januari na eerste en tevens LAATSTE romantisch etentje met Trix. Op tv meubel, kleedje, stukje vlees, Griekse salade, etc gewoon lekker aten we nog, ze ging naar kamertje bij haar moeder dat was klein, koud, maar was leuk! Ze reed even dan even anderhalf uur, a 150km. Maar goed we zouden samen... tot ze via Hyves even liet weten dat te serieus was opeens. Heel verhaal, kwam erop neer ze wilde niet samenwonen en een relatie was te lange afstand. Goed.. wat ik niet wist dat volgende slachtoffer al in het geheim tot de ergernis van mijn toenmalige schoonvader die ook haar gepakt is om een rot manier... schandalig. Maar goed, er stond al nieuwe vriend in de coulissen.
Maar goed, als ik zie hoe ze is geworden dat ze meer mannen heeft verslind dan ik vingers sinds uit ging tussen ons, kind heeft dat door de vele nieuwe en vaak tijdelijke papa's echt de dupe is van gedrag van Trix. En ze heeft al de jongens kaal geplukt, ik ben Zeeuw... ik ben niet stereotype Zeeuw als in Zuunig. Maar die onzin die soms wilde, ik deed dat niet! Je kan een euro maar 1 keer uitgeven en als mijn Meisje kon antwoorden, zou ze zeggen dat ik zeker niet zuunig ben.

Het jaar van de First Lady is dat 2020?
Ik schrijf dit niet omdat ik dit eis, maar dat mijn meisje niet in de hand heeft kan ze niet zomaar hierin trekken. Ik vind al wonder dat ze met die verliefde oogjes zegt van dat ze zich thuis voelt. Er staat niks van haar, want ons publiek geheim zorgt ervoor dat uitlokt tot meningen van andere waar we niet op zitten te wachten. Maar omstandigheden die als een sneltrein gaan die duwt ons juist in elkaars armen. Dom dwaze acties van sommige hebben niet effect dat we breken, maar we komen dichterbij. En ik mijn Meisje, het gevoel is dat ondanks dat niet tot iedereen zin zal zijn dat ze First Lady gaat wonen van dit huis. De veilige haven wordt dan een gelukkiger huis, we zullen samen onze stijlen moeten mengen, maar dat is een drempel waar ik niet bang voor ben. En de mening voor andere… deze foto zegt denk ik wel genoeg!


Ik hou van geschiedenis. En ik heb een ego ten grote van Zeeland soms. Maar ik vind echt een romantisch liefdesverhaal. Ronald en Nancy Reagan! Ronald Reagan (40ste President van 1981 tot 1989). Er zijn wel meer vrouwen die veel invloed hadden in het Witte huis, maar ik ga geen geschiedenis geven. Maar Nancy, die was echt gek op Ronald en Ronny op Nancy. Hij is door mensen over heel de wereld voor rotte vis, een B-acteur, de man van de kruisraketten in NL uitgescholden. Maar dat was niet erg, maar kwam je aa haar.... dan verloor hij soms zijn glimlach en dan kon je ook wat verwachten! Maar hun liefde was zo dat vanaf dag 1 in het Witte Huis eigenlijk ze machtiger was dan de Chef-Staf en de Vice-President. En aanslag om zijn leven vanwege een rare stalker zijn liefde voor een jonge Jodie Foster! Hij is niet geraakt door de schutter, zijn eigen Limo zorgde dat de kogel in zijn lijf kwam en dat is hem bijna fataal geworden. Maar vanaf dat moment nam Nancy ook de agenda over, ze maakte duidelijk hoe ze wilde. En ja, voor mensen die niks met ze hebben, Nancy belde met een sterrenkundige na de aanslag om hem beter te kunnen beschermen. Zo verliefd waren ze, want ze wilde hem niet kwijt. Mijn Meisje, heeft trekken van Nancy. Ze wint alleen respect, maar loop ik mijzelf voorbij weet ze zonder het letterlijk te doen mijn agenda uit te dunnen! We delen veel met elkaar. We hebben een complexe relatie, alleen in een half jaar zijn we van een beetje romantiek naar praktisch nog niet erkent huwelijk gegaan.


Haar vriendschap was al aanvulling in mijn leven die te laat ben gaan zien hoe snel ik daar al op verzot was. Ze was toen al de goedheid zelf. Maar door omstandigheden dat ze ziek is geworden, ik deel ervaringen van hoe je kan omgaan met bepaalde klachten waar je tegen aanloopt als je lijf soms een vijand is. De oordelen van de zogenaamde dokters, van mensen die een neef van een vriend van zijn broer ook zoiets had en die is genezen door… Dat is wel wat ik vrees dat als we verder gaan in onze relatie dat ik wel eens bots met mensen uit haar familie die lief bedoeld hun kennis gaan delen dat ik al 100x heb gehoord. Maar ook kritiek als ze weten hoe ziek ik ben dat ze komen met middeltjes alternatief, op basis van... (weet ik veel) wat bij mij even veel effect heeft als bij verjaardagen klagen dat land naar de klote gaat.... maar blijft stemmen op dezelfde knakkers. Maar goed, ik ben gewoon door wat ik vanaf mijn 5de levensjaar allemaal heb meegemaakt anders dan leeftijdsgenoten. Maar we hebben een liefde voor elkaar. Ik zie haar ondanks een zogenaamde kloof als gaat om de leeftijd als een gelijke! Ik weet er zijn mensen die vinden mijn held dat ik zo jonge meid heb weten te krijgen en in toekomst denk ik dat Meisje wel eens te horen krijgt; Wat moet je met zo ouwe lul!

Maar nog een reden waarom ze ideale First Lady zou zijn...
Maar ze is heel beschermend, als iemand mij zeer doet is ze vaak bozer dan ik zelf. Maar bemoeit zich er niet mee tot aangeef van ga je gang. Gaat niet om dat ze haar plek weet, want ze geen hond, dom wicht, te jong of andere smoesjes die zou kunnen gebruiken. Maar ze weet ik ben iemand ik kan je plat mijn mening geven, ik heb mijn mondje mee. Ik kijk niet naar leeftijd, geslacht, status, ik probeer zolang en liefst soms een beetje tot ergernis van sommige netjes ondanks dat ik liefst soms andere gesprekspartner de wind van voren wil geven alsof stormt aan zee! Maar tegenwoordig slaan mensen via de al dat mooie sociale media zo vaak en zulke kleine dingen met hun vuist op tafel, dat ik graag opspaar in het binnenste van mijn ziel want als ik doe dan heeft die klap op die tafel ook effect. Omdat ik niet vaak gebruik. Maar moet maar half woord zeggen of ze ziet het, dan is mijn Meisje ja een bodyguard, een moeder Leeuwin die haar welpje beschermd, echt dan wil je geen ruzie met haar.
Zelf al is ze jong op papier, in haar hoofd begint ze meer en meer in te zien van waar ze druk om moet maken. Dat moet je ook met mijn, want door dingen die je soms niet in de hand hebt komt er wel eens wat bij mijn Meisje op haar bord dat haar onbekend is. Dat is dat ik een nachtuil ben, ik schrijf soms prachtige dingen maar alleen onder sterrenhemel. Ik ben soms onberekenbaar bij stress. Ik noem 2 uiterste trekken als gaat op mijn manier, ik heb net als iedereen methodes die verschillen. Maar 2 vormen dan weet ze hij heeft besluit genomen, doet misschien hem ook wel zeer, maar hij ze door… en dat kan soms uitlopen in 2 soorten uiterste stijlen.



1. Russisch Siberië Koudbloedig

Ik kan bij bepaalde mensen die echt hun eigen glazen in mijn leven hebben ingegooid goed de deur sluiten, ook bij familie gedaan. Ik krijg dan iets overheen dat is koud te noemen. Ik durf gewoon zonder schaamte het willen formuleren als Russisch Siberië Koudbloedig te werk gaan. Ik gebruik dan het wetboek, mooie van internet is je kan mensen bereiken waar je vroeger eerst kon worden afgepoeierd door secretaresses of andere kwezels. Mijn buurman, waar ik eerder over schreef dat ik genoeg van hem heb. Van zijn (hulpverleners) die niet zien dan een ferme hand wonderen zou doen. Maar ze kiezen wat Mr. Hiddema zou noemen de jongen hem serveren hoop zieligheidsaus. En ik als ik op dit punt ben, ook niet ideaal om te slijmen. Want ik vind overdreven vriendelijkheid dat alleen pleisters plakt. Nou als ik dat beu ben dan ga ik niet slijmen, ik ben geen paling in snot.



2. Praten, uitputten, ijsberen, nadenken, aantekeningen, meer vragen… (Zeeuwse Ome Joop).


Ik kan ook iemand meeslepen in een stijl, van mijn politieke mentor die lokale Den Uyl was. Ik vind het geweldig toen er een jeugdwerker kwam praten, die allemaal kunstgrepen deed om de boel te redden. Zeker toen junki eboy leugens had zitten verkopen, waardoor die jeugdwerker eigenlijk enorm voor aap stond om nog heel beleeft te zijn. Maar hij in de avond ook tijd, dat heeft hij geweten. De goede man heeft gemerkt dat ik samen met een beetje hulp van mijn Meisje dat ik iemand helemaal energieloos maak, omdat iemand naar huis wil. De jeugdwerker zat er toen donker was, sterren iets net over 11 uur vertrok hij na gesprek van 3 en half uur. De uitputting slag kost mij niet veel, behalve stiekem kinderlijk plezier omdat expres meer vraag dan ik wil. Dan geef vaak iemand die dat niet merkt, van 9 op de 10 keer geeft wat ik eigenlijk wil! Maar ik kan ook heel druk bezig zijn in gedachten. Ijsberend als een getergde Leeuw proberend een oplossing te zoeken, maar soms ook een maner om mijn doel te halen door buiten de box te denken.
Van vorige vriendinnen daar was niet altijd zoveel geduld voor dit als ik voor kwam. Mijn meisje kan het hebben, ze weet ook dat ik nodig heb. Maar ga ik te ver in door dan weet ik ook het. Want haar mond kan zonder een scheldwoord te gebruiken een boodschap overbrengen, waar ik op dat moment een beetje prikkelbaar van kan zijn. Maar meestal binnen een half uur, maximaal een huur in van dat ze gelijk heeft.

Het kan... het kan ook niet... komt niet, komt later, komt nooit, alles kan!
Ik zei al er zit weinig logica in dit verhaal. Maar komt erop neer dan als de vrije val komt dat mijn Meisje valt in dit huishouden. En dan gaan we nog meer delen. Op paar emotionele waarde spulletjes enkele groot, maar vele kleintjes die ook net als nu stukje in hoekje kunnen innemen. De rest als ze wil gaan we samen vernieuwen. Verhuizen wil ik nog niet omdat ik als we verder gaan dan wil ik niet trouwen met haar voor haar loyaliteit. Maar als je medische klachten hebt die ik heb, dankzij haar ben ik daar ook anders over gaan nadenken. Ik zeg niet meer over 10 jaar dan …

Nee over 10 jaar zien we wel weer verder, maar ik denk als mijn meisje maar Vrouwtje zou worden ik dan in 2022 (Mag ook later) dat ik heel oud ga worden. Wij beide hopelijk, ik denk wel dat verdiend heb na al die doden in de familie voor de 60. Als ik over de leeftijdsdrempel van 55 stap, dan ga ik feest geven, op vakantie met Vrouwtje lief, ik weet niet, maar ik ga dat groots vieren omdat niet veel dat gegund is in mijn familie. Voor sommige kwam dood als een vriend, voor sommige te vroeg wanneer geluk, liefde, bloeit als zo groots dat je kan iemand zijn ogen. Alsof je het Keukenhof in volle bloei kan zien in iemand zijn ogen.
Mensen denken dat door hun acties en woorden, dat 1 van ons zegt van doei tegen de andere. Maar we lijken alleen maar sterker van te worden. En als ze zo gek is om ja te zeggen of nu komt op goede moment of nood breekt wet moment, dat ik vraag van trek je in en gaan we samen verder zonder geheim tegenover de wereld een toekomst bouwen dan..

Dan barst er kleine storm los van kritiek en applaus van mensen die het ons gunnen!
Maar we zijn echte Zeeuwen! Hoog water, ruw water, we zijn misschien beetje waakzaam. Maar verwacht niet dat water ons meeneemt als een stormvloed. Ik verwacht eigenlijk volgend jaar te schrijven over Mevrouw de First Lady op weg naar 2021.

23 nov 2019 - 202x gelezen
Profielfoto van MilosColumbo
MilosColumbo, man, 33 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende