Pff, ik ben maar blij dat mijn ouders thuiskwamen zo’n halfuur nadat Nick was opgehaald door z’n pa. Had ik weer gezelschap om me heen en heb ik ook niet meer hoeven huilen. Ben alleen wel bang dat de tranen weer omhoog komen zodra ik de tv straks uitzet en daar alleen lig in het donker. Zonder Nick zijn armen om me heen. Zonder zijn ademhaling die zo fijn regelmatig is. Dan moet ik overleven zonder zijn hartslag. Life’s a bitch. Life’s a real bitch. A cold, cold bitch.
Morgen mijn laatste dag van vrijheid. Blijkbaar hoef ik dinsdag pas te beginnen en mijn rooster wordt waarschijnlijk nog aangepast. Gelukkig, ik vond hem anders toch best wel klote. Maar goed, ik ben blij dat school weer gaat beginnen. Dan zie ik weer een paar oude bekenden terug komen in mijn klas, maar ook superveel nieuwe gezichten. Pff, gaat stiekem toch wel best weer moeilijk worden denk ik zo. Weer nieuwe vrienden maken, nieuw imago stichten. Het gaat moeilijk worden, maar ook wel leuk denk ik. Ik heb er zeker wel zin in !
Nu maar met tegenzin kijken tegen het feit dat ik Nick een heel stuk minder ga zien.. Laat ik maar uitkijken naar de herfstvakantie ! Dan ga ik proberen elke dag bij hem te zijn :3. Heb daar ookal superveel zin in nu ik er alleen maar al aan denk .
Ik heb alles van je gelezen en wat ik mis in je verhalen is dat je niet spreekt over een plan voor jullie. Hoe ga je dat kindje onderhouden ? Blijf je studeren of ga je werken als je kindje geboren is ? Wie kun je voor hulp vragen als je het nodig hebt ? Gaat Nick werken of blijft hij ook studeren ? Ga je alle spullen die je nodig hebt nieuw kopen of ga je om spullen vragen ? (Vraag 'hier en daar' eens rond en je zult verbaasd staan wat je zoal kunt krijgen wat je heel veel geld zal besparen) En zo zijn er nog heel veel zaken om over na te denken...