Geen schuld

De vorige keer eindigde ik met een, voor mij, vrij sterk eind. Iets over dat ik het mezelf niet kwalijk hoef te nemen. Dat loopt nogal als een rode draad door mijn leven, met name het GGZ gedeelte. Het is de basis van mijn vreselijke zelfbeeld. Schuld staat vooraan en hierdoor ben ik van alles en heb ik in mijn ogen ook het recht om dat als waarheid te zien. Wat natuurlijk volgens alle psychische handboeken en vragenlijsten totaal onnodig is. Zeggen alle behandelaars die ik in m'n leven gezien heb. Vooruit, ik heb het zelf ook geleerd tijdens mij. Studie. De uitvoering vervolgens, vooral in mijn eigen leven is totaal mislukt, jammer genoeg. Het gevoel en denken op een lijn krijgen lukt maar niet, ik wil het zo graag. Te graag misschien.

De basis is gelegd in mijn jeugd, als in, tm eerste klas middelbare school en de genadeklap volgde daarop. Het was het einde van mijn leven, figuurlijk.. helaas. Ik kwam terecht in een zeer ongezonde relatie met een te oude jongen, voor mijn leeftijd op dat moment.

Het begon al op de tweede middelbare school waar ik heen ging. Tweejarige brugklas dus ik kon over naar de 2e, ondanks mijn beroerde, of beter gezegd, geen cijfers. Wel van 't vwo plus naar de mavo/havo. Ik zat daar niet mee, besefte me het op die leeftijd ook totaal niet wat dat zei of wat later het belang van de middelbare school was. Ach, uiteindelijk ben ik prima terecht gekomen dus zo belangrijk was het blijkbaar ook weer niet.

Wat gebeurde daar? Nou om te beginnen werd ik de allereerste les weer buiten de klas gezet. Ik zal ongetwijfeld iets verkeerd hebben gedaan, kletsen, wiebelen, vloeken oid. Ik weet het niet meer. Lekkere start, ik wilde mijn spullen pakken en weggaan maar nee, die tas en zeker mijn fiets sleutel moest ik daar laten. Dat was direct duidelijk, blijkbaar op de hoogte van mijn 'wegloop' gedrag. Het was een mentorles dus met haar goedvinden moest ik vooral na de les nog een kwartier lang blijven om het te hebben over lessen volgen, niet afwezig zijn, niet te laat komen en zeker niet gedrag laten zien waarvan ik weet dat het niet getolereerd wordt om de klas te worden uitgezet en vervolgens de schooldag te eindigen. Ze heeft haar punt duidelijk gemaakt alleen ik kon me er niet aan houden. Al heb ik het wel geprobeerd en ben haar les in ieder geval nooit meer uitgestuurd.

Goed even terug naar waar ik heen wilde, een latere les, ik denk dat we inmiddels een maand onderweg waren, ongeveer elke dag vd week moest ik vroeg melden ivm te laat komen in lessen, verkeerde of geen boeken mee en uit de les gezet/gelopen. Één van de jongens uit mijn klas ook, we kletsten altijd wat, rookte een sigaret en hij liet me soms wat belangrijk huiswerk over schrijven. Niets meer dan dat in mijn ogen, ik had er totaal geen verdere gevoelens oid bij. Ik heb echter totaal andere signalen afgegeven. Nou ik de les uit, om naar het toilet te gaan voor de verandering, en hij er achterna, wat ik niet heb gemerkt want er zat genoeg tijd tussen om naar de toiletten te lopen. Eenmaal klaar stond ik voor ik het wist tegen de muur gedrukt met hem voor me. Ik was niet blue op het gebied van seksualiteit en was ook voor die tijd niet altijd in control van wat er gebeurde. Dit was next level en is 1 vd situaties die vaker terug komt in m'n hoofd. Zal wel een soort ommekeer geweest zijn, geen idee. Om hem te ontlopen deed ik meer mijn best om niet te hoeven melden. Als ik wel moest melden ging ik nog eerder om vervolgens naar het andere gebouw te gaan en verstopte me. Ik ging niet meer alleen naar het toilet maar altijd met een meisje waar ik het goed mee kon vinden, met haar bracht ik ook de pauzes door. Hij zat in mijn klas dus volledig ontlopen was geen optie, ik kon niet voorkomen dat er niets gebeurde, hoe ik het ook probeerde. Er werd lacherig over gedaan in de klas en voor ik het wist stak.hij z'n tong tijdens de les in mijn mond, dat soort dingen. Allebei de les uit natuurlijk, genieten dat hij deed. Precies wat hij wilde denk ik, tegelijk de klas uit gaf hem de kans om verder te gaan. Of hij schoof zijn tafel naar de mijne en probeerde met zijn handen tussen m'n benen te komen. Klootzak. Vieze smeerlap. Ik kom hem nu weleens tegen, wandelend met een hond, alleen en single weet ik van een oud klasgenoot. Hij draait z'n gezicht weg, ik ben blijkbaar geen blik meer waardig nadat hij mijn complete middelbare schooltijd ruïneerde. Nu ik weer klasgenoten spreek van toen (ik heb een tijd in een andere plaats gewoond) wordt het me duidelijk dat we als stelletje bekend stonden, ik had geen idee. Ik walg ervan, nog steeds.

Nu het los komt en het me lukt er verder over na te denken/ praten/ schrijven, zonder mezelf direct de schuld te geven, vraag ik me oprecht af wat er mis was met het toezicht op de middelbare school toen. Hoe kon dit gebeuren en hoe kon hij zijn gang gaan.

Ook hierover hoop ik ooit te geloven in mijn eigen onschuld, alleen ik liet het toe. Ik zei er niets van, ik praatte er niet over. Het enige wat ik deed was verstoppen en vluchten, alleen was dat geen oplossing.
05 jun 2021 - 124x gelezen
Meld ongepast verhaal.
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Infinito
Infinito, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende