Fuck dat weer

Ik had eigenlijk op de 6e moeten terugvliegen naar het koude kikkerlandje.

En waar zit ik nu? Op de stoel in de woonkamer van mijn ouderlijke huis. nahnah Ik heb daarnet urenlang zitten kaarten met m'n oudste zus. De eindstand? Veertien overwinningen voor mij, dertien voor haar.

Op de dag voordat ik naar Nederland zou terugkeren begon mijn moeder te praten over de weersvoorspellingen. Ze vroeg of ik het, aangezien het zo koud zou worden, leuk zou vinden om langer te blijven. In eerste instantie wilde ik er - geloof het of niet - niks van weten; ik vond dat ik in Nederland een aantal plichten had waaraan ik moest voldoen (de belangrijkste: leren voor de komende tentamens). Dat leren wilde ik in Nederland doen, omdat ik daar alleen zou zijn en me beter zou kunnen concentreren. Bovendien had ik geen boeken, en zonder boeken wordt het nogal moeilijk om te leren (over dit verschillen de meningen, maar ik zie het wel zo). Mijn moeder zei nog: "Koop de online versies van je boeken en blijf lekker hier!"

Maar nee, ik hield voet bij stuk: ik moest en zou teruggaan.

Niet zozeer omdat ik het niet naar mijn zin heb gehad op Curaçao. Integendeel! Ik heb me goed vermaakt en vermaak me nog steeds. Ik was er alleen van overtuigd dat ik op Curaçao zou blijven hangen in de vakantiemodus, dat ik niet zou gaan leren, dat ik me niet zou kunnen concentreren.

Maar toen brak de oorspronkelijke dag van vertrek (de 6e) aan. Het KNMI kondigde code rood af, vanwege de extreme kou en de harde windstoten. Mijn moeder zat met die afkondiging in haar maag: Marnix' vliegtuig moet gaan landen bij code rood. Ze moest er niet aan denken! Daarom probeerde ze het nog een keer: "Blijf gewoon, jongen! In Nederland heb je weinig te doen vanwege de lockdown. Bovendien kun je ook gewoon leren op Curaçao." In eerste instantie stribbelde ik tegen; ik zei dat ze het niet zo moest opblazen. "Ze zullen het vliegtuig echt niet laten gaan als het onveilig is."

Maar mijn moeder kan goed overtuigen. Ik zwichtte en ging bellen met TUI. Na wat telefoontjes gepleegd te hebben kreeg ik groen licht: ik kon m'n vertrekdatum opschuiven, zij het tegen betaling. Vond m'n moeder niet erg. Als haar jongste kuiken maar veilig bij haar was, vond ze alles best.

Nu vlieg ik terug op de 27ste. nahnah Ik ben op m'n verjaardag in de tropen.

Lovely!


En nu ga ik nog even dansen. knipoog
Xverliefd
08 feb 2021 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Curacaotje
Curacaotje, man, 21 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende