Fratsen uit single tijd

We zijn 7 jaar samen. Niet zonder slag of stoot, maar we zijn gelukkig.

We zijn jong bij elkaar gekomen, waardoor we in onze relatie nog echt moesten leren wat een goede relatie nou precies inhoudt.

Hij heeft fouten gemaakt.
- Heel gericht flirten met mijn beste vriendin, voornamelijk telefonisch(soms stiekem terwijl ik letterlijk tussen ze in zat op de bank).
- Liegen over Onder invloed zijn van cocaïne / ritalin in mijn bijzijn.
- Veel leugens over wat dan ook
Precies punten waar ik voor zijn tijd al een hoop trauma’s door had opgelopen. Ik heb daardoor een groot vertrouwen-probleem, die hij in die tijd sterk aan het Verergeren was(terwijl ik tijdens onze relatie juist zo opknapte).

Het was een steek in mijn rug. Ik kon niet meer, ik zat er mentaal doorheen en ben 2 jaar depressief geweest. Het ging hierom uit. Ook al hielden we allebei nog heel veel van elkaar.

Na twee maanden single te zijn kwamen we bij elkaar terug. Vooral omdat ik hoorde van zijn vrienden dat er niks meer van hem over was sinds wij uit elkaar waren. Hij wilde niets meer met andere vrouwen te maken hebben etc. Etc.

Omdat ik in de tijd het gevoel had gekregen dat hij niet voldoende van mij hield, was dit een grote bevestiging dat het tegendeel waar was. Ik voelde mijn liefde voor hem terug komen en mijn gebroken hart voelde ik niet meer.
Om deze reden kwam ik bij hem terug.

Nu, twee jaar later, kijk ik (voor het eerst) in zijn telefoon, omdat ik niet lekker in mijn vel zat. Ik zag gesprekken Met meiden uit de periode dat het uit was. Dat vond ik een teleurstelling omdat zijn vrienden zeiden dat hij niks met andere vrouwen wilde.(en dit mijn reden was dat ik blij hem terug kwam)
Toen zag ik dat het ook nog eens bekenden waren. Meiden met wie hij voor mijn tijd liep te flirten. Zodra wij een relatie hadden zei hij: dit zijn goede vriendinnen van mij en ik wil ze graag blijven zien en spreken. Ze werden uitgenodigd op z’n verjaardag bij ons thuis. Ik had er altijd een kut gevoel bij, omdat ze altijd heel neerbuigend naar mij waren(“oh, wat is je vriendin schattig zeg” waar ik gewoon bij sta.. ik ben geen hond).
De gesprekken toen het even uit was tussen ons gingen over “zullen we gezellig bellen?”/“slaap je al? Ik denk aan je”/Snachts: “zullen we gaan zwemmen?” En overduidelijk flirterige heen en weer gesprekken.

Mijn hart breekt opnieuw. Ik voel me voor de gek gehouden. We hebben net samen een huis gekocht en nu lees ik dit. Ik weet dat hij zich nu gewoon voorbeeldig gedraagt, ik vertrouw hem. Maar waar ik achter ben gekomen (dus iets van 2 jaar terug), doet mij alsnog heel veel zeer.

Het enige wat dit voor mij een beetje goed maakt, is dat ik in die tijd ook wel wat contact heb gehad met mannen. Maar ik zou nooit een vriend van hem, of een vriend van mezelf die hij kent benaderen op die manier. Blijkbaar zit hij anders in elkaar. En dan denk je elkaar na zo een lange tijd goed te kennen...

Ik slik al 4 dagen kalmeringsmiddelen, omdat ik me zo beroerd voel. Ik wil geen oude koeien uit de sloot halen en zie ook in dat dit oud zeer niets goeds doet als ik het weer naar boven haal om het te bespreken. Ik hoop daarom maar dat ik het (opnieuw) een plekje kan geven.
03 jul 2020 - 197x gelezen
Profielfoto van CharlieD
CharlieD, vrouw, 25 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende