Fijn

Ik voel me wat beter deze week en dat is fijn om te zeggen. Ik denk dat het komt door het strakke schema wat ik op dit moment hanteer, het geeft houvast en ruimte in mijn hoofd.

Daarbij was afgelopen weekend gewoonweg heerlijk! Vrijdag was ik jarig en P. had vrij genomen. Ik werd wakker gemaakt met cadeautjes, een super leuke mok (wilde ik graag) en Nijntje voorlees boekjes. Ik krijg nog een diamantje voor in mijn trouwring als symbool voor T. maar dat is lastig nu met alle winkels dicht. Daarna hebben we Thomas gevoed en mee gespeeld, die naar bed gedaan en toen lekker samen gedoucht en heerlijk seks gehad. 's Middags had P. een High Tea gehaald als verrassing. Dus speciaal de tafel gedekt en daar heerlijk van genoten. T. kwam nog tussendoor natuurlijk, die zijn eerste hapje geven en daarna de fles en toen weer verder met de high tea. Ik heb Hond uitgelaten, lekker even zelf een wandeling gemaakt zonder T. of P. en toen kwamen mijn ouders langs. Dat was eigenlijk gewoon jammer haha.. zo gezellig hadden we het. Lekker eten gehaald en om kwart over 8 gingen ze weer naar huis. Het was echt een top verjaardag, lekker rustig en zo gezellig!

De zaterdag erna hebben we er nog maar een relax dagje van gemaakt. Rustig opstaan, geen dingen die moeten en 's middags Kolonisten van Katan gespeeld. Zondags hebben we niet veel anders gedaan. Ik voelde me voor het eerst sinds dat T. er is echt een beetje ontspannen.
P. deed ook echt super zijn best moet ik zeggen. Echt samen zorgen voor T. en alle dingen daar om heen. Het is ook best een tijd geleden dat ik me zo close voelde met P.

En dat alles ebt nog lekker door van de week. Helaas moet ik dan natuurlijk weer ongesteld worden waardoor ik ontzettende buikpijn heb en mezelf super beroerd voel... echt een keizersnede is daar niet prettig voor.

Deze week ook weer eens even langs zusje L. geweest. We waren nog geen 10 min binnen of T. was overprikkeld. Zij heeft 3 kinderen waarvan de middelste, een jongetje, geen opvoeding heeft gehad. Echt het lievelingetje zeg maar.. nu 5 jaar oud en gewoonweg geen land meer mee te bezeilen. Nu geloof ik dat er meer met hem aan de hand is dan een missende opvoeding, misschien adhd of autisme, maar het is ondertussen een echt ongeleid projectiel.
Die dook dus gelijk boven op T. en bleef maar terug komen, harde geluiden maken, gillen, proberen zijn gezicht aan te raken, hyper gaan doen voor T's neus. En mijn lieve meneertje (die niks gewend is door de lockdown) had het binnen 10 minuten al gezien en begon te brullen. De andere 2 kinderen vond hij prachtig maar elke keer als J. aan kwam lopen ging hij al brullen voordat hij bij hem in de buurt kwam.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat mijn handen op een gegeven moment ook jeukten om J. aan te pakken. Gewoon vol mijn zusje slaan, duwen en schoppen. Waarop zij zegt: niet doen J. dat doet zeer. Daar blijft het dan bij. Ook heb ik 20 consequenties voorbij horen komen die geen van allen gehouden werden. Als je nu niet op je stoel blijft zitten mag je geen donut.... 2 minuten later, J van zijn stoel af, 5 minuten later J. eet een donut....
De andere 2 hebben er ook echt last van. De oudste zondert zich gewoon af met een boekje op de bank en de jongste fiets gewoon overal door heen. Echt zonde..

Ik hoop van ganser harte dat we T. wat beter kunnen opvoeden. Met alsjeblieft, dankjewel en goede regels over wat wel en niet kan. Misschien een ideaal beeld maar zowel P. als ik zijn opgevoed met basis regels die we best belangrijk vinden. Zoals: je luistert naar je ouders, als je iets zegt gebeurd het ook. Er zijn grenzen die gesteld worden (die ook verlegd kunnen worden als de tijd rijp is).

Ik las laatst een hele mooie zin: Grenzen stellen heeft te maken met liefdevolle verantwoordelijkheid nemen.
En daar zijn wij als ouders voor. Het is onze taak om onze kinderen zo te begeleiden dat ze straks zelfstandig, met zelfvertrouwen hun eigen leven kunnen lijden.

Mijn zusje heeft daar een andere mening over. Soms denk ik dat ze het veels te druk heeft met haarzelf dat ze niet ziet dat het de verkeerde kant op gaat. Ja, verzuchtte ze, het is best pittig met hem. Hij heeft duidelijkheid en ritme nodig en dat laatste heb ik zelf niet eens....
Ach ja, zo denkt ze ook dat de relschoppers van vorige week in hun recht stonden, de overheid ons onderdrukt en alle vaccins dood en verderf zaaien. Iedereen zijn mening zeg ik dan.

Met T. gaat het goed. Hij heeft zijn eerste hapjes gehad, vies vond hij. En hij slaapt vanavond voor het eerst in zijn ledikantje, de wieg werd te klein.
Ik kan steeds meer genieten van het moeder zijn. De momenten samen, de momenten met ons allemaal samen.. het wordt steeds mooier.

Nu maar hopen dat het een stijgende lijn blijft.

-xx-
04 feb 2021 - 128x gelezen
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende