Een niet gebeurde herinnering?

Vandaag kwam er een herinnering naar boven van iets waarvan ik niet eens weet of het wel echt gebeurd is. Ik was mijn haar aan het borstelen, en ik weet niet waarom, maar ik kijk naar mijn borstel en ineens zie ik voor me hoe hij de achterkant van de borstel bij me naar binnen duwt.

Waarom herinner ik me dit ineens? Waarom nu? Hoe kan het dat iets dat ik elke dag doe nu zomaar uit het niets deze beelden oproept? Hoe kan ik dit zo lang vergeten zijn? Hoe kan het dat ik niet eens meer weet of dit wel echt gebeurd is?

Het zit me dwars. Ik wil grip hebben op mijn herinneringen. Ik wil geen dingen verzinnen en vervolgens gaan geloven dat ze echt gebeurd zijn. Ik begrijp ook niet waarom mijn hoofd zoiets zou verzinnen. Kan dat überhaupt? Kan het zijn dat ik verschillende gebeurtenissen aan elkaar koppel tot een niet bestaand geheel?

Ik weet dat het gebeurd zou kunnen zijn. Er zijn wazige herinneringen van soortgelijke handelingen met af en toe scherpe beelden. Het waren nare spelletjes. Het deed pijn. Je moet er alleen maar even aan wennen. Maar specifiek de haarborstel? Ik weet het niet meer.

Ik begrijp het niet. Het leek plotseling zo’n scherpe herinnering. Alsof het al die tijd opgeborgen heeft gezeten in een doosje achterin de kast, als speelgoed van vroeger waarvan je niet eens meer wist dat je het ooit had. Maar direct toen de gedachte door me heen schoot ging ik eraan twijfelen. Is het wel echt gebeurd? Waarom komt dit nu ineens naar boven? Waarom heb ik hier nooit eerder aan gedacht?

Het voelt zo moeilijk als ik mijn eigen herinneringen niet meer kan vertrouwen. Wat is er waar van wat ik onthouden heb? Wat is er allemaal gebeurd wat ik niet onthouden heb? Ik heb moeite om dit goed plaatsen. Ik wil controle hebben over wat er in mijn hoofd zit. Ik wil weten wat echt is en wat niet en ik wil mezelf daar niet in kwijtraken.
01 dec 2020 - 183x gelezen
Profielfoto van ~Laura
~Laura, vrouw, 21 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende