Een herinnering verder..

Dit account maakte ik in de hoop dat het me zal lukken om wat op te schrijven, van me af te schrijven. Niets is minder waar, sinds dit account komen er geen woorden meer uit mijn hoofd, geen getypte en geen geschreven, tot mijn grootste frustratie.

Nu ga ik het.toch de komende tijd weer een beetje proberen. Dus ik open een leeg tekstvak of een schrift en ik ga er voor zitten.

Ik leef in mijn hoofd. Daar ben ik alleen en vertel ik alles zonder problemen, ik heb daar een soort oneindige spraakwaterval van woorden. Het lijkt dan makkelijk op te schrijven alleen, helaas, zodra het lege blad zich laat zien verdwijnen al die woorden in het oneindige. Gone, loesoe.

Voor nu heb ik het gevoel dat de herinneringen aan gebeurtenissen de key is naar verder leven. Dan gaat het over de langste anderhalf jaar van mijn leven aan gebeurtenissen. Het begon op mijn 13e en eindigde toen ik bijna 15 werd. Het kenmerkte de rest van mijn grenzeloze leven. Al het andere werd bijzaak, ook al overkwam dit mij niet zomaar. Ik was al verknipt en mislukt gevormd door al die jaren daarvoor. Soms denk ik dat het niet anders had kunnen gaan dan dit, ik voel me vreselijk omdat ik het zover heb laten komen en ik haat elke millimeter aan mezelf. Ik herinner me elke seconde van die tijd en kan heel simpel terug naar die tijd, in mijn hoofd dus. Het moet eruit, alleen hoe weet ik niet....
15 apr 2021 - 93x gelezen
Profielfoto van Infinito
Infinito, vrouw, 9 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende