drama alom

De laatste tijd gebeurt er zo veel. Een vrouw van eind 40 hersenbloeding en dood. Nu een week later een vrouw van 33 dood aan hartfalen en alsof dat nog niet erg genoeg is verliest deze man niet alleen zijn vriendin, maar is een paar uren later zijn vader ook nog eens overleden. Het voelt of is de wereld aan het vergaan.


Er is wel iets positiefs aan nieuws. Mijn moeder mocht vandaag weer naar huis. Weten nog steeds niet wat er nu precies gaande is waardoor ze steeds een longontsteking heeft, maar we hopen volgende week vrijdag meer te weten. Ze voelt haar echter nog lang niet goed. Met in het achterhoofd dat Corona nog lang niet weg is, maak ik mij zorgen hoe het komt. Je kan je toch niet jaren verstoppen voor de wereld en voor ieder sociaal contact? Ben net even bij haar geweest en dan ben je enorm blij haar te zien en nog voelt het ongemakkelijk vanwege Corona. Hier in Friesland valt het zelfs best mee, maar wat als de grenzen straks komen te vervallen en hoelang wil je überhaupt die grenzen aanhouden. Het is haast niet te doen. Vooral de horeca heeft er flink onder te lijden.

Alles voelt momenteel zo enorm onzeker. En het lijkt of hangt de dood in de lucht.
Het wat fijnere weer maakt iets goed, beetje je zinnen verzetten.
Steeds bij elkaar op de lip zitten is ook soms bijna niet te doen.
We slaan ons er echter prima doorheen, maar de kids missen school steeds meer.


Afgelopen donderdag heeft mijn moeder een bronchoscopie moeten ondergaan. Geen pretje! Ze zouden haar onder narcose brengen, maar dat slaagde niet. (infuus zat niet goed in de ader) en nu moest ze het plaatselijk verdoven in de keel. En dan via je mond met zo'n buis naar binnen.. wat een gruwel. Hopelijk levert het onderzoek wel iets op. Mijn moeder is echt lastig te prikken. Het plaatsen van een infuus is dan ook lastig en een hoop gedoe. Het maakt het er allemaal niet makkelijker op. God wat gun ik het haar dat ze zich nu eindelijk eens beter zou gaan voelen. Wat is een goede gezondheid toch kostbaar.

Voor de rest was mijn mannetje jarig van de week en waren we 10 jaar getrouwd.
Echt vieren kun je het nu niet. Het plan was om met onze trouwdag naar Texel te gaan voor een dagje, maar ja daar is nu dus niets van gekomen. Door alle ellende momenteel voelt het ook niet gepast om überhaupt iets te vieren. Rare tijden en ben bang dat ze nog lang gaat duren.
10 apr 2020 - bewerkt op 10 apr 2020 - 178x gelezen
Profielfoto van Carina
Carina, vrouw, 33 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende