Deze week

Met een baby heb je inderdaad een stuk minder tijd haha. Als het goed is heb ik nu nog een kwartier/half uur om een verhaaltje te typen voordat hij wakker wordt.

Hij is heel de middag al onrustig. Eigenlijk al een paar dagen, dat krijg je met het volgende sprongetje. Meneer is alweer 11 weken oud! Het gaat goed met hem. Hij slaapt goed, overdag wat minder goed maar 's nachts zijn we naar 1 voeding gegaan. Dat betekend dat de eerste slaap vanaf 10 a 11 uur zo'n 6 uur is. Wel komt de fles dan weer rot uit soms. Zo kwart over of kwart voor 6, eer dat je dan klaar bent is het niet de moeite om terug naar bed te gaan maar te vroeg voor mij om op te staan.

Met mij gaat het redelijk. Het varieert van niet uit bed willen komen naar alles willen doen op 1 dag. Vooral het uit bed komen is een dingetje, heel simpel eigenlijk want hoe langer het duurt hoe harder hij huilt.
De module 'hoezo roze wolk?' is gestart. Het is een hoop lees werk met opdrachten waar ik helemaal geen zin of tijd voor heb. Toch probeer ik regelmatig er wat aan te doen.

Voor de rest lopen de dagen in elkaar over. De ene dag heb ik wat energie en de andere dag niet.

Van de week gebeurde er ook nog iets heel naars. We zouden dinsdagochtend naar mijn zus en fam in Ede gaan, ongeveer 2 uur rijden vanaf ons. Zij heeft 3 weken geleden een meisje gekregen. De afspraak stond al een goede week.
Ze wilde het liefst dat we 's ochtends kwamen (voor mij harstikke kut maar goed we doen het) P. had vrij genomen zodat we niet onze enige vrije zaterdag in december hoefde te gebruiken. Op het laatste moment bedacht ik me om te vragen of we konden blijven lunchen aangezien we om 11 uur daar zouden zijn. Dat kon niet, te veel drukte voor de andere 2 kids die tussen de middag thuis kwamen uit school. Ik bedacht me dinsdagochtendvroeg opeens dat T. zijn voeding rond half 1 moest krijgen dus maar gevraagd of ik dan in ieder geval T. nog een fles kon geven voor dat we weggingen.
En dat kon dus niet.... We zouden dus om 12 uur moeten vertrekken en dan ergens op een parkeerplaats T. in de auto een fles moeten geven (letterlijk gezegd door hun).

Opgesomd: P. neemt vrij, we rijden 3.5-4 uur voor 1 uur bezoek en mogen onze 11 weken oude baby niet de fles geven voordat we vertrekken.

Ik begrijp dat het bezoek maar een uurtje is, het is tenslotte kraambezoek. Ik begrijp ook dat het te druk is om te blijven eten, logisch, mijn zus heeft een moeilijke zwangerschap gehad en is ook nog niet hersteld. Maar dat ik mijn zoontje in december, in corona tijd, in de auto onderweg een fles moet geven? HELL NO!
Als ik dit had geweten toen we de afspraak maakten dan had ik een andere afspraak gemaakt.

Na even geappt te hebben belde haar man (nog geen eens haarzelf) om het nog eens uit te leggen aan mij. Ik helemaal in tranen en gezegd dat we niet kwamen en dat we dit gewoon niet zo gingen doen.
Dus dan sta je daar om kwart voor 9 's ochtends... alles ingepakt, broodjes gesmeerd, Hond al naar de oppas, baby helemaal klaar... en krijg je dit..

Ik vond het zo enorm erg! Ik had er zo naar uitgekeken, er lekker even uit zijn, mijn zus en de nieuwe baby zien, T. laten zien want die hadden ze nog niet gezien en dan word je zo behandeld. Want eerlijk, ik vind het bij de beesten af. Ik zou mezelf kapot schamen als ik iemand zo zou behandelen, zeker mijn eigen zus. Ik heb tranen met tuiten gehuild en ben er nu, vrijdag, eigenlijk nog steeds van van slag.
's Avonds kreeg ik een appje of ik al een beetje uitgerust was en dat ze een fout bad eendje gekocht had voor haar baby. Ik heb normaal gereageerd. Woensdag ben ik verder na gaan denken en het zat me gewoon enorm dwars dus heb ik haar dit gestuurd:

Hey C. Ik heb nog eens nagedacht over gister en ik wil je toch graag even vertellen hoe dat bij mij overkwam. Ik vind het erg jammer van gister. Ik begrijp dat kraambezoek nooit lang is en aangepast wordt aan hoe jullie het willen. Ook dat er met andere kinderen in huis een strak programma staat. Daarbij ook nog eens dat je zelf ook nog niet opgeknapt bent. Ik heb dan wel geen andere kinderen maar de rest heb ik net zelf ook ervaren.
Voor mij gevoel hebben we alles geprobeerd om mee te gaan in jullie wensen. Maar ik vind het jammer dat er geen ruimte was om T. een fles te kunnen geven. We zouden gelijk daarna weer vertrokken zijn. Uiteindelijk rijden we wel 3.5 uur op en neer met een 11 weken oude baby, weet jezefl nog hoe alles wennen was met een eerste?
Zelfs al had ik goed in mijn vel gezeten dan had ik het nog niet op die manier gedaan, zeker niet in deze cornonatijd waarin we nergens terecht kunnen. Had ik dit van te voren geweten dan hadden het anders afgesproken.
Het feit dat ik hier wat heftiger op reageer is omdat ik er erg veel in in had en dit enorm tegen viel. Voor mijn gevoel wilde je me ook niet even spreken, omdat jp belde, en dat doet best even zeer. Ik vind het juist zo leuk dat we over de laatste maanden meer en beter contact hebben. Ik wilde jullie zo graag even zien!


Ik heb er niks op terug gehad. Helemaal niks. En het kraamcadeautje voor T. kwam opeens met de post.

Andersom zou ze nooit dit gedaan hebben. Ze komt al vaak niet naar een verjaardag, zelfs niet die van onze ouders, omdat het nooit kan door de week en de weekenden zitten vaak vol met van alles en nog wat. Zomaar op bezoek komen omdat het leuk is, is er bijna niet bij. Afgelopen zomer zijn ze opeens een 1,5 uur op bezoek geweest omdat ze aan het kamperen waren in de buurt,. dat vonden we heel bijzonder.
Ik vraag me af wat ik eigenlijk nog verwacht hierin. Ik heb al zo vaak mijn neus gestoten bij haar. Elke keer krijg ik, we, het signaal dat we niet belangrijk zijn voor hun. Wel om even op één van hun verjaardagen te komen of een kaartje te sturen maar voor de rest is het ook prima als we elkaar een jaar niet zien of horen.
Juist omdat we sinds onze zwangerschappen meer contact hebben, vanuit haar kant dan zeg maar, had ik gehoopt dat het veranderd zou zijn. Maar uiteindelijk zijn we toch nog steeds die stomme familie die op veilige afstand woont en waar je zo min mogelijk mee te maken wil hebben.

En natuurlijk hakt dit er juist op dit moment harder in dan ooit. Ik voel me al niet goed, alles is op dit moment al een puinhoop en dan dit ook nog eens.

Oh en het meest stomme van deze week? Ik heb eindelijk Supernatural s15 gekeken, omdat het gecancelled is schoof ik het voor me uit maar ik wilde het toch heel graag wilde zien. 15 jaar lang heb ik deze serie gevolgd, één van mijn favorieten en nu is ie gestopt...huilen

Tsja... prioriteiten hé.... knipoog

-xx-
04 dec 2020 - 265x gelezen
Profielfoto van Mari05
Mari05, vrouw, 35 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende