De spanning giert door mijn lijf.

18+ verhaal


Zo voel ik mij sinds gistermiddag.

Lemme explain.

Gistermiddag besloot ik voor het eerst sinds tijden weer naar de Albert Heijn te gaan. Ik hoor je denken: wat heb je in de tussentijd gedaan? Alleen maar eten besteld? Honger geleden? Nee, ik ging altijd naar de Jumbo aan de andere kant van het station. En waarom ging ik altijd naar de Jumbo aan de andere kant van het station?

De jongen met wie ik maanden geleden een aantal dates had, werkte (en werkt nog altijd) bij de Appie.

Vlak nadat het "stukliep", ging ik nog wel naar de Albert Heijn. Maar telkens áls ik ging, werd ik bloednerveus. Vooral als ik hem tegenkwam. Mijn hart ging telkens weer sneller kloppen en ik kon met moeite coherente zinnen uitspreken. Ja, het was erg. Dus... Ik besloot niet meer naar de Appie te gaan om mezelf het nerveuze gevoel te besparen.

Gisteren was ik in een andere bui. Ik wilde de confrontatie aangaan. Niet met hem, maar met mijn angst. Want dat was het gewoon. Angst. Goed, ik trok mijn jas aan, pakte mijn boodschappentas en liep de deur uit. Onderweg naar de Appie bleef ik tegen mezelf zeggen dat hij ook maar een persoon is. Dat ik heus niet zou sterven. En wonder boven wonder raakte ik een beetje overtuigd van mezelf. Ik pakte de dingen die ik nodig had - sinaasappels en toiletpapier, de dingen die ik vergeten was te kopen bij de concurrent - en liep naar de zelfscankassa.

En daar stond hij dan.

EN TOEN ZEI MIJN HART: "FUCK YOU, MARNIX. IK GA DOEN ALSOF JE BEZIG BENT AAN DE MARATHON IN NEW YORK."

Mijn mond werd droog, mijn lichaam verstijfde een beetje... Echt. Ik wilde de winkel uit rennen.

Maar dat deed ik uiteraard niet. Ik maakte een praatje met de beste jongen. En vraag me niet hoe, maar dat ging prima. Ik vroeg of hij het leuk had gehad in het buitenland (dankzij Instagram kom je dat soort dingen te weten) en hij deed kort verslag van zijn dag. Voordat ik wegging, zei ik: "Ik zie je snel weer."

Toen ik weer buiten was, zei ik hardop tegen mezelf: "Now, be honest. You didn't die, or did you?"

Nee, ik deed het prima.

Maarrrrrrr ik wou dat ik in staat was hem uit mijn kop te zetten. Sinds mijn bezoekje aan de supermarkt ben ik werkelijk waar in alle staten. Daarom die meme aan het begin. Het liefst wil ik hem appen en vragen of hij zin heeft om langs te komen. Voor een potje wilde, doch tedere seks, welteverstaan.

Wat weerhoudt mij hiervan? Twee dingen:

1. Over twee weken mag ein-de-lijk weer bloed doneren. Want over twee weken is het precies vier maanden geleden dat ik voor het laatst seks had. Toevallig met dezelfde AH-medewerker. knipoog Noem me raar, maar ik vind het doneren van bloed net iets belangrijker dan mijn libido.

2. We willen twee hele verschillende dingen. De laatste keer dat ik hem "echt" sprak, zei hij dat hij geen behoefte had aan een relatie. En het stomme is dat ik geen behoefte heb aan een "friends with benefits"-arrangement. Vier maanden geleden deden we het nadat we min of meer expliciet hadden afgesproken dat het nergens toe zou leiden. Ik heb het nog niet vaak gedaan, maar die seks was ver beneden peil. Voor mij dan. Er zat geen gevoel achter, geen passie. Dat maakte dat ik er niet van kon genieten. Ik ben toen ook niet klaargekomen, hij wel. Ik genoot er misschien niet van, maar ik deed wel mijn best. knipoog

En toch. Ik wil hem zien. Kussen, knuffelen, neuken.

Ik zit eraan te denken om hem uit te nodigen voor een etentje bij mij thuis. Een vriendschappelijk etentje, welteverstaan. Misschien moeten we eerst maar eens bijkletsen. Dan zien we daarna wel weer verder.

De liefde is vermoeiend.


Xverliefd
07 mrt 2022 - bewerkt op 07 mrt 2022 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Curacaotje
Curacaotje, man, 21 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende