Antwerpen

Vandaag (eigenlijk gisteren, want het is op dit moment na middernacht) ben ik teruggekomen uit Antwerpen. And it was fucking amazeballs.

Oké, laten we bij het begin beginnen. Een aantal maanden geleden ontstond bij mij de behoefte om alleen op reis te gaan. Ik wilde een reis maken waarbij ik helemaal zelf kon bepalen wat ik zou gaan doen. Op een gegeven moment besloot ik dan ook dat ik in de zomer alleen op avontuur zou gaan, omdat ik dan genoeg tijd zou hebben. Vlak voor het begin van de zomervakantie begon ik echter te twijfelen over mijn voornemen, omdat mijn zus aangaf dat ze met mij, haar vriend en het zusje van haar vriend naar het buitenland wilde. Ik was bang dat mijn zus verontwaardigd zou reageren als ik alleen op vakantie zou gaan.

Een gesprek met mijn moeder, dat plaatsvond toen zij in Nederland vertoefde, maakte een einde aan mijn twijfels. Ze zei: ‘Nee joh, je moet het gewoon doen! Je zus zal heus wel snappen dat jouw besluit om alleen eropuit te gaan niet betekent dat je niet met haar wilt reizen.’ Ik besefte dat ze gelijk had en hield vast aan mijn eerdere voornemen.

Op 10 juni had ik eigenlijk een herkansing. Die herkansing zou het laatste tentamen zijn van mijn tweede jaar. In eerste instantie was ik fanatiek aan het leren voor die allerlaatste toets, maar na een tijdje kón ik gewoon niet meer. Mijn batterij was leeg en moest worden opgeladen. Bezorgd belde ik mijn moeder op, die aangaf dat ze vond dat ik goed genoeg gepresteerd had. ‘Je hebt het goed gedaan en bent nu gewoon toe aan rust’, zei ze. Na dat gesprek besloot ik het hertentamen te laten varen. Het was tijd om te genieten.

Na dat gesprek ging ik gelijk op zoek naar hotels in Antwerpen. Ik vond Hampton Inn (Hilton) vlak naast het centraal station en boekte gelijk drie nachten. Ik kon werkelijk waar niet wachten op mijn avontuurtje!

Goed, lange inleiding. Je sais.

Ik kwam vrijdagmiddag aan in een aangenaam zonnig Antwerpen. De kamer die aan mij werd toegewezen, voldeed aan bijna al mijn wensen: airconditioning, lekker bed, schone badkamer... Er bevond zich geen bad in de kamer, maar dat kon me niet zo veel schelen.

Ik heb het op vrijdag rustig aan gedaan. Nadat ik mijn spullen had achtergelaten op de hotelkamer, liep ik naar het nabijgelegen Koningin Astridplein (het plein voor het station) voor een late lunch. Het werd een relatief sobere lunch: een croque monsieur. Ik moest een aantal uren later gewoon aan het diner.

Daarna liep ik naar het Stadspark voor een leessessie in de namiddagzon. Heerlijk. Na een tijdje begonnen mijn luiken het te begeven (van lezen word je altijd een beetje moe), waarna ik opstond en terugliep in de richting van mijn hotel. Onderweg stuitte ik op een kroeg waarvan de naam mij bekend voorkwam: Kelly’s Irish Pub. And then it hit me: op deze plek werd ik een jaar eerder afgewezen door die Belg. Ik stond voor de ingang en wierp een blik naar de tafel waaraan we een drankje hadden zitten drinken. Demonstratief besloot ik plaats te nemen op het terras van de kroeg; die kloteherinnering moet vervangen worden door een leuke, dacht ik.

En het werd leuk. Ik ging zitten en raakte vrijwel meteen aan de praat met twee Nederlandse dames die hoopten dat ik een Vlaming zou zijn. Ze slaagden er maar niet in om met hun Nederlandse telefoons te bellen naar de lokale restaurants en wilden aan mij vragen wat ze moesten doen. Ik stelde ze “teleur” door te zeggen dat ik ook maar een toerist was, maar probeerde ze wel te helpen. Zonder succes, overigens. Daarna hebben we nog even gekletst.

Mijn avondeten? Fish and chips! When at an Irish pub... nahnah

Dat was dag 1. Op de tweede dag ben ik gaan winkelen in wat kennelijk de leukste winkelstraat is van Antwerpen: de Meir. Heb ik veel gekocht? Jazeker! Aan het einde van de dag bestond de “vangst” uit een hoed (gekocht bij Levi’s), maar liefst drie korte broeken (in verschillende kleuren), een gebloemd t-shirt en een overhemd. Ik ben helemaal klaar voor de zomer!

Van dat winkelen krijg je honger. Ik liep naar Five Guys – een hamburgerketen waarover ik goede dingen had gehoord – en bestelde een ordinaire cheeseburger met friet en een cola. Lekker, maar veel: ik heb uiteindelijk de helft van mijn burger weg moeten gooien.

Voldaan liep ik terug naar mijn hotel voor een korte pauze. Na even te hebben uitgerust liep ik weer naar het park met mijn boekje over de geschiedenis van het Midden-Oosten. Na het lezen ging ik wéér naar die Irish pub. Ik was helemaal fan geworden van die fish and chips haha. Daar raakte ik voor de tweede maal aan de praat met iemand anders. Ditmaal was het een Indiase man die ook alleen zat. Hij vroeg of ik bij hem wilde aanschuiven, en ik accepteerde zijn aanbod. Onder het genot van een biertje kletsten we over het een en ander. Omdat mijn maag inmiddels weer aan het knorren was, bestelde ik fish and chips.

Het is jullie vast opgevallen: ik heb een behoorlijke hoeveelheid friet geconsumeerd in België. XD

Dag 3. Aan het eind van de ochtend ben ik naar de dierentuin gegaan. Ik heb werkelijk waar mijn ogen uitgekeken; alles wat je doorgaans tegenkomt in natuurdocumentaires kun je daar vinden: zebra’s, giraffes, leeuwen, chimpansees, flamingo’s, pinguïns, neushoorns... Geweldig om te zien. Uiteindelijk heb ik dik drie uur rondgescharreld in de dierentuin, ahem, “zoo” van Antwerpen. knipoog

Ik had honger, ging zitten op het drukbezette terras van een Italiaan en bestelde een pasta carbonara. Jézus, wat was dát een lekkere pasta! Ik maakte een foto van mijn bord en stuurde ‘m door naar de WhatsApp-groep van de familie. Mijn moeder: ‘Als je op Curaçao een summer body wilt hebben, dan moet je na je vakantie flink op dieet!’ Thanks mam! nahnah

Na de lunch bracht ik een bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. Wat een machtig mooi gebouw van binnen! Ik dwaalde een tijdje rond, waarna ik ging zitten op een stoeltje dat voor een of ander altaar stond. Ik geloof dat ik zeker tien minuten in stilte voor me uit heb zitten kijken. Ik was zo onder de indruk van mijn omgeving. Je hoeft niet gelovig te zijn om te kunnen genieten van een omgeving die bestemd is voor gelovigen.

Ik sloot de dag af met diner in een café in de buurt van de kathedraal met een groot televisiescherm. Nederland zou spelen tegen Oekraïne en ik wilde de wedstrijd op de voet volgen. Wat was het toch een spannend spelletje! Toen het 3-2 stond en de ploegen nog maar drie minuten te gaan hadden, begon men in het café Leef van André Hazes jr. te draaien. Ik dacht nog: wacht nou! Straks scoren de Oekraïeners vlak voor tijd en dan hebben we te vroeg gejuicht. Gelukkig slaagden de buren van de Russen er niet in om nog een doelpunt te maken.

Ik betaalde de hoge rekening (ik had nogal wat biertjes gedronken haha) en liep terug naar mijn hotel. In een jubelstemming, uiteraard. Ik belde mijn ouders nog even op om verslag te doen van mijn dag en ging vervolgens slapen.

Ik eindigde mijn citytrip met een ontbijt in het hotel. Om kwart voor 1 nam ik de trein naar Breda en om vier uur was ik weer in mijn kamertje in Leiden. vrolijk

Ik ben echt ontzettend blij dat ik toch in mijn eentje ben gaan reizen. Ik weet nu nog beter dat ik ook plezier kan beleven wanneer ik niet omringd word door anderen. Ik heb in principe genoeg aan mezelf.

Goed, blije en uitgeputte Marnix gaat naar bed.
Xverliefd
15 jun 2021 - bewerkt op 15 jun 2021 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Curacaotje
Curacaotje, man, 21 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende