A letter to the person that gave you

~your favorite memory

Laatst werd me een herinnering gevraagd die veel indruk op me heeft gemaakt. Het zijn er meerdere, maar om de een of andere reden kwam deze mijn mond uit.


Een fucking cliché, maar het regende. Wij stonden als een stel kleine kinderen op een groot veld, met onze rode, doorschijnende poncho's aan. Je had nostalgische gevoelens eerder die dag, waardoor je een ex/scharrel/vriendin/liefde een bericht stuurde dat jullie bij elkaar hoorden. Haar reactie was iets in de trant van "Komt wel goed, schatje".
Ik was sowieso een emotioneel wrak op dat moment. We waren jong en dom, en kon mijn eerste liefde niet loslaten, nog lang nadat het uit was gegaan. In één van de gesprekken nadat het uit was gegaan kwam naar voren dat ze toch nog van me hield, maar dat een relatie er gewoon niet meer in zat. "Misschien ooit, als ik minder stom doe."

Het was een festival, en Coldplay was op dat moment volle bak aan het optreden. Eerst Violet Hill, waarin ik stond te schreeuwen "If you love me, why'd you let me go?" en daarna kwam The Scientist. Ik kan dat nummer nog steeds niet draaien zonder vol te schieten, al is het alweer bijna tien jaar geleden. Het is een, zoals jij zou zeggen, fucked up nummer man.

Anyway, ik stond te janken tegen mijn broer aan, en jij legde je hand op mijn schouder. In mijn perceptie wist je precies wat ik bedoelde. Al denk ik niet dat we het er ooit letterlijk over hebben gehad.

In de jaren zijn we van elkaar vervreemd. Dat is verder prima, zo gaat het leven. Weet wel dat het een enorme indruk op me heeft gemaakt. En ondanks dat ik een emotioneel wrak en mogelijk een flinke aansteller was, denk ik met een warm gevoel aan dit festival terug.


Bedankt man.


-VLH
15 aug 2019 - bewerkt op 15 aug 2019 - 424x gelezen
Profielfoto van ViveLeHans
ViveLeHans, man, 30 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende